Wie deze namiddag naar het Belgisch Kampioenschap veldrijden heeft gekeken moest ongetwijfeld bekomen van het gezien spektakel. Ik geef toe, ik had beter verder gestudeerd, maar de verleiding was eens te meer te groot… Sven Nys deed wat iedereen van hem verwachtte en gaf zichzelf de driekleur als nieuwjaarscadeau. Na de periode vol sterke prestaties was Sven Nys de gedoodverfde favoriet om Belgisch kampioen te worden. Zeker toen vorige week de grootste concurrenten Wellens en Albert ziek werden, leek Nys niets van de titel te weerhouden. Maar de strijd werd heviger dan verwacht…

Nys startte weer relaxed, mede doordat de rest eigenlijk al vertrokken was nog voor het startschot werd gegeven. Een kleine inhaalrace bracht hem weer vooraan in de koers, waar Vervecken verrassend het tempo aangaf. Enkele ronden verder leken vier renners zich definitief afgescheiden te hebben: Vervecken, Nys, Wellens en kersverse prof Niels Albert. Toen die laatste lek reed leek het podium iets na halfweg koers al vast te liggen. Het trio legde elkaar het vuur aan de schenen om te ontsnappen uit de kopgroep. Maar ze gaven elkaar geen duimbreed toe. Integendeel, het was Niels Albert die uit de achtergrond terugkwam en de kopgroep ging aanvoeren. Een fantastische remonte van een jong talent. Een naam om te onthouden in het profpeloton. De vier tenoren gingen de laatste ronde in. Favoriet Nys moest dus uit zijn pijp komen. Immers, mocht hij met Vervecken en Wellens naar de meet gaan zou hij enkel moeten strijden om de derde plaats.

Met een fenomenale versnelling in de tweede helft van de laatste ronde liet Sven Nys de concurrentie achter zich. Met een handvol meters voorsprong op Bart Wellens reed hij de Belgische driekleur tegemoet. En met succes. Hij werd voor de vijfde keer Belgisch kampioen veldrijden.