… was de reactie van Axel Witsel op zijn gruwelijke tackle op Marcin Wasilewski gisterenavond in de topper tussen Anderlecht en Standard. Een topper waarvan niemand zich eigenlijk bekommert om de uitslag ervan, enkel de bewuste fase in de 26ste minuut is het sportieve gespreksonderwerp van de dag. De Belgische voetbalwereld stond vandaag met andere woorden op zijn kop!

Het was inderdaad een afschuwelijk beeld. In een duel ging Axel Witsel op het been van Wasilewski staan. De gevolgen waren niet om aan te zien. Een dubbele open scheen- en kuitbeenbreuk voor de ongelukkige Pool. De krantencommentaren waren vandaag niet mals voor de jonge Axel Witsel. “Er hangt bloed aan de Gouden Schoen” vond ik dan wel de opmerkelijkste. Witsel werd vandaag met andere woorden aan de schandpaal genageld. Hoe meer je de bewuste beelden bekijkt, hoe terechter de kritiek ook lijkt. Witsel gaat duidelijk niet voor de bal en trapt gretig door. De regerende Gouden Schoen verontschuldigde zich tegenover Wasilewski en zijn entourage, maar Steven Defour of Mohamed Sarr hadden weinig medelijden. Defour had het in zijn egoïstische zelve alleen maar over de voorafgaande fout op zichzelf en Sarr wist er niet veel meer op te zeggen dan “dat zo’n dingen nu eenmaal gebeuren op het voetbalveld”.

De afschuwelijke tackle is bovendien ook de pijnlijke apotheose van de vete tussen Anderlecht en Standard. Vooral sinds de testmatchen van vorig seizoen zit het er bovenarms op tussen beide teams, hun spelers en hun besturen. Het is een gevecht om de grootste club van België te zijn die op het scherpst van de snee gespeeld wordt. Na de zaak Van Damme lijkt de wedstrijd van gisteren dus een triest hoogtepunt.

Misschien keert Wasilewski ooit nog terug op een voetbalplein, toch denk ik niet dat hij ooit nog een degelijk niveau zal halen. En ook Witsel gaat een moeilijke periode tegemoet. Uiteraard staat er hem een lange schorsing te wachten en een mentaal lastige tijd. Misschien wordt die schorsing wel langer dan normaal, aangezien de voetbalbond wellicht een voorbeeld wil stellen. Er gebeuren wel meer zo’n dergelijke aanslagen op een voetbalveld, van de laagste tot de hoogste regionen, maar dit keer zijn de gevolgen wel heel erg. En dat zal zich dus morgen vertalen in een serieuze schorsing voor onze Gouden Schoen.

Vorige week twee voetbalhoogdagen: Manchester United won woensdag de Champion’s League , drie dagen eerder won RSC Anderlecht de Beker van België. Ik ben helemaal geen successupporter, maar ik mag gerust zeggen dat dit mijn twee favoriete ploegen zijn.

Manchester United is een club met zoveel uitstraling, klasse, professionalisme en standing. Mijn liefde voor de ‘Mancunians’ begon eigenlijk door David Beckham. Toen ik hem voor de eerste keer zag spelen was ik meteen verkocht: een fenomenale traptechniek en een ster op én naast het veld. Kortom, een streling voor een voetbaloog, en geef toe: het spreekt tot de verbeelding van een voetbalgekke jonge kerel die alleen maar kan dromen van zo’n carrière. Het magische nummer 7 van de ‘Reds’ kon een wedstrijd in één flits bepalen. Uit het niets kon hij een uiterst precieze voorzet geven of een bal met een oogstrelende curve over een muurtje liften om precies te belanden in die 90° tussen deklat en doelpaal. In zijn gloriedagen speelde hij voor ManU, en zo ga je ook de ploeg beter volgen. Doelman Schmeichel met Kahn-allures, dragers van een ploeg als Ryan Giggs en Paul Scholes, en het koningsduo van weleer: Dwight Yorke en Andy Cole. Na de bewuste Champion’s League finale van 1999, waar ManU op onwaarschijnlijke wijze de beker met de grote oren kon naar huis nemen was ik helemaal verkocht. Bovendien, ManU is ook een toonbeeld van professionalisme. De club lijkt steeds de perfecte spelers aan te trekken en doet er ook alles aan om de ploeg samen te houden. Alex Ferguson heeft dit seizoen immers zijn 21ste seizoen bij Manchester afgewerkt en pakte er evenveel prijzen. 

Anderlecht is mijn favoriete Belgische ploeg. Als jonge knul is het hier in West-Vlaanderen bijna een vloek om supporter te zijn van Anderlecht.  Het weinig tot de verbeelding sprekende blauw-zwart uit Brugge bezit hier als het ware een monopolie. Anderlecht-supporter hier op de lagere school is totally not done! Maar het is heerlijk om de ploeg aan het werk te zien.  Ook vorige zondag zag ik ook dingen op het voetbalplein dat ik al lang niet meer van Anderlecht heb gezien. Ik zag vechtlust, techniek, passie én een ploeg. Weliswaar hadden ze het niet makkelijk tegen een goed spelend Gent, toch konden ze zich in een aantal flitsen in de partij werken. Het laatste doelpunt is op meerdere vlakken heel mooi. Het is het doelpunt van de winst, illustreert het technisch overmacht van RSCA en passeert via drie immens belangrijke spelers. Hassan, de farao, met een schijnbaar eenvoudige bal buitenkant-voet, Boussoufa in vlucht een fantastisch hakje en Guillaume Gillet een knal in de hoek van het mandje. Heerlijk!

Karel Van Wijnendaele zou trots zijn op wat zijn koers heden ten dage betekent. Het is de belangrijkste koers in Vlaanderen, naast Paris-Roubaix de mooiste klassieker   uit de wereld, brengt tienduizenden koersgekke mannen, vrouwen én kinderen op de been én houdt Vlaanderen voor minstens één dag in de ban van de wielersport. De Droom van Koarle is uitgekomen.

Zondag is het dus weer feest in Vlaanderen. Of je nu een wielerfanaat bent of niet, je kan er niet omheen: de Ronde van Vlaanderen. Voor de 92ste keer zullen meer dan 150 wielrenners de mooiste van alle wielerklassiekers rijden. Start in Brugge rond 10u, 264 km en 17 hellingen verder weten we wie de opvolger wordt van Alessandro Ballan.

De aanloop naar de Ronde is altijd wat zenuwachtig. De topfavorieten willen wedstrijdkilometers in de benen hebben, maar kunnen het zich niet meer permitteren een blessure of een verkoudheid op te lopen. Want om de Ronde te kunnen uitrijden en na 200 kilometer nog een goed finale te kunnen rijden moet je over goede papieren beschikken. Om op het hoogste schavotje in Meerbeke te staan moet je uit het goede hout gesneden zijn.

Ik zag:

• Tom Boonen zich heel verstandig voorbereiden;
• Leif Hoste vallen in de Driedaagse van De Panne;
• Fabian Cancellara Tirreno-Adriatico en Milaan-Sanremo winnen, sterk rijden in de E3-prijs Vlaanderen én beschikken over een wereldploeg;
• Philippe Gilbert sterker worden, goede koersen rijden én winnen;
• Nick Nuyens slim koersen, Chavanel aan twee zeges helpen en daar nog iets voor moeten terugkrijgen;
• Alessandro Ballan vooralsnog onopvallend koersen, maar zich wel tonen in de Driedaagse van De Panne;

Het is een select gezelschap aan favorieten. Boonen en Cancellara zijn volgens mij de topfavorieten der favorieten. Tom Boonen heeft enorm toegeleefd naar de Ronde, bereidde zich minutieus voor, trok zich niet veel aan van de kritiek op zijn koersprestaties en lijkt enorm gebrand op de zege. Fabian Cancellara is een coureur waar je stil van wordt. Een prachtige wielrenner, een alleskunner, een prijsbeest, een sterke persoonlijkheid en ga zo maar door. Bovendien beschikt ‘Spartacus’ over een goed uitgebouwd en samenhangend team (CSC) die hem op elk moment van de koers aan de zege in de Ronde van Vlaanderen kan helpen.

Mijn pronostiekje voor de eindwinnaar: Fabian Cancellara. Hij zou wondermooi staan op de erelijst van de Ronde.

Koarle, het wordt weer een fantastische dag!

… dat is niet wat we verwachten van de ‘nieuwe start’ van de Rode Duivels. In de oefeninterland tegen Marokko werden jullie thuis met 1-4 ingepakt. De campagne voor het WK 2010 begon gisteren, ook al was het maar een oefenwedstrijd. Kompany zei nog voor de match dat de campagne pas begint bij de officiële poulewedstrijden. Foute ingesteldheid Vincent! Je kunt niet eens zeggen dat de campagne gestart is met een valse noot, neen, het ganse orkest speelde 90 minuten lang vals.

Dat gisteren de campagne voor het WK 2010 begon was in de eerste helft niet te zien op het veld. Professionals en pseudovedetten op die manier zien spelen doet toch wel pijn voor de modale voetballiefhebber. Geen inzet, een karrevracht aan slechte passes, geen beleving, geen pressing, geen combinaties en bijgevolg ook nauwelijks (afgezien van de “kans” voor Dembele in de eerste minuten) een doelrijpe kans. We hebben dus in de eerste helft niets gezien van wat de basis is van een goede pot voetbal. Verdict: 0-2 aan de rust.

De tweede helft begon veelbelovend. Fellaini en Witsel kwamen in de ploeg en het liet meteen hopen op beter. De Duivels namen de wedstrijd in handen en Witsel kon dat bekronen met een doelpunt. Niet veel later ging het weer bergaf. Het laatste kwartier werd het dan zelfs een pijnlijke afgang: 1-3 en 1-4. Boeken toe. En alsjeblief, steek het niet op de slechte staat van het veld. Dat veld is voor beide ploegen gelijk.

Nochtans René, de individuele kwaliteit is aanwezig. Daar ben ik ook van overtuigd. Van Buyten, Simons, Kompany, Mirallas,… stuk voor stuk zijn het kwalitatief hoogstaande spelers. Maar stuk voor waren ze gisteren ook nergens. Ook betrouwbaar sluitstuk Stijnen liet vandaag een steekje vallen. Van Buyten deed een aantal opportunistische pogingen om te infiltreren van achteruit maar had geen aanspeelpunten. Ook Simons speelde ondermaats: slechte passes, onnodige tackles,… En wat dan nog van Kompany gezegd. Onzichtbaar in de eerste helft. Eens zichtbaar, volgde er niet meer dan een pass die niet om aan te zien was. Ook Mirallas was onopmerkelijk op het veld. Hij werd niet goed aangespeeld en het is dan ook niet het type spits die zichzelf in de match gaat knokken. Dembele is een klasbak. Zelden zo’n jonge speler gezien die zo balvast, fysiek krachtig én technisch sterk is. Bovendien is hij een knokker op het veld en is hij niet bang foutjes van andere spelers te helpen rechtzetten.

Enfin, de teneur van mijn reactie op de wedstrijd is nogal negatief. Maar ik zag dan ook nauwelijks positieve dingen op het veld. Een tegenstander kan gewoon beter zijn, en dat was Marokko gisteren, maar inzet en werklust mág niet ontbreken. Misschien is het net dát wat de jonge garde Rode Duivels nog mist. We hopen nog steeds op beter.

Succes in mei tegen Italië! Die zijn wereldkampioen, dat weet je toch hé René?

Het lijkt er op dat de strijd om de titel in de eerste klasse van het Belgisch voetbal dit weekend in een beslissende plooi is gevallen. Het is natuurlijk nooit zeker zolang er geen beslissende kloof is, maar Standard nam dit weekend toch wel een serieuze optie op de titel.

Door thuis te winnen van Bergen heeft Standard de kloof met eerste achtervolger Club Brugge vergroot tot zeven punten. Met nog zeven matchen te spelen, en dus 21 punten te verdelen, kan je nog niet zeggen dat de Luikenaars zeker zijn van de titel. Toch zijn er genoeg redenen waarom Standard dit jaar kampioen zal worden.

Standard kan immers de beste cijfers voorleggen van alle eersteklassers. Het verloor dit seizoen nog niet. Weinig redenen waarom men deze lijn niet zou kunnen doortrekken tot het einde. Daarnaast kunnen ze ook het beste doelpuntensaldo voorleggen. Espinoza is de minst gepasseerde doelman uit eerste klasse en in het maken van doelpunten moeten de Rouches enkel Cercle voor zich dulden. Standard heeft ook ongetwijfeld genoeg klasse in huis om de titel binnen te halen. Een solide verdediging, een keihard werkend middenveld en veel aanvallend vermogen. Et en plus… de drang naar de titel is supergroot. Al 25 jaar moeten de Luikenaars wachten om de voetbalcompetitie te winnen. De honger aan de oevers van de Maas is groot! Anderzijds kan dat wel voor extra druk zorgen waardoor ze wat zenuwachtiger gaan worden.

Standard zal dit jaar ook de titel pakken omdat haar dichtste concurrent, Club Brugge, het de laatste weken laat afweten. Misschien laat ze het op voetbalgebied al veel langer afweten, maar Club kon steeds rekenen op een heel efficiënte aanval en puntenpakker Stijn Stijnen. De laatste tijd is de efficiëntie weg en is Club het winnen verleerd. Blauw-zwart heeft ook niemand in de rangen die op cruciale momenten het verschil kan maken, terwijl Defour en Jovanovic dat bij Standard wel kunnen.

Wie net na Standard zal eindigen in de competitie is wel nog spannend. Anderlecht boekte dit weekend een verdiende en belangrijke 2-3 zege op het veld van AA Gent. De Brusselaars komen zo naast Cercle op een gedeelde derde plaats en op twee punten van Club Brugge. Volgende speeldag staan Anderlecht – Cercle en Club – Genk op het programma, er kan dus veel gebeuren.

In ieder geval: Standard wordt kampioen. En niemand zal het onterecht vinden.

ZARREN – Zowel Bulskamp als WS Zarren presteerden in hun onderling duel ondermaats, maar de drie punten bleven toch in Bulskamp. De thuisploeg dicteerde de wet en de bezoekers kwamen nooit in het stuk voor.

Bulskamp hield de drie punten thuis tegen WS Zarren. Na een slechte wedstrijd trok de thuisploeg aan het langste eind door met 2-0 te winnen. “We speelden een slechte partij”, zucht doelman Piet Coopman van WS Zarren. “Maar het was heel zwak van beiden kanten hoor. Bulskamp liet geen goed voetbal toe en wij liepen daar maar al te graag in. Ze zijn tweemaal op een rare manier voorgekomen en wij stonden daar volledig kansloos tegenover. Het was zeker geen aangename partij om naar te kijken. Het was niet goed, maar daar is nu niets meer aan te doen, hé. Toch was er niemand tevreden. De trainer niet, maar ook de spelers niet want we weten waar we fouten hebben gemaakt. Gewoon een week goed trainen en deze match zo rap mogelijk vergeten.”

Concentreren op de eindronde.

“Ondertussen ben ik heel blij dat ik mijn kans onder de lat gekregen heb en ik ben van plan om dit met alle inzet iedere week te verdedigen. Volgende week spelen we de derby tegen Jonkershove. We moeten zeker nog een paar puntjes weten te sprokkelen. Maar Jonkershove zal wel meer voetbal toelaten. Ondertussen is Koekelare zeker van de titel en zodoende zijn wij zeker van deelname aan de eindronde, want wie weet, misschien kunnen we daar nog wat presteren. Maar we zullen beter moeten voetballen dan vandaag. Toch kunnen we het, we hebben er zeker de spelers voor”, besluit Piet Coopman.

WS Bulskamp – WS Zarren: 2-0

WS Zarren: Coopman, D. Deburghgraeve, S. Hoedt, Dewulf, Vandewalle, M. Stael, Mahieu, Dewitte (65′ Verhaeghe), Moenaert (65′ P. Stael), Sinnaeve en Loncke.

Na de afgelopen speeldag in de Belgische voetbalcompetitie ligt de titelstrijd weer volledig open. Het verschil tussen de eerste – Club Brugge – en de vijfde in de stand – RSC Anderlecht – is amper 8 punten. Met nog 36 te verdienen punten lijkt het nog een spannend seizoenseinde te worden.

Vrijdagavond verloor Cercle Brugge op het veld van AA Gent. Het team van Glen De Boeck liet daarmee de kans liggen om wel heel dicht bij de koppositie van het klassement te komen. Trond Sollied had een goed plan om Cercle nooit in zijn spel te laten komen en zet AA Gent zo stevig op een zesde plaats, met 5 punten meer dan haar dichtste achtervolger.

Germinal Beerschot liet het zaterdag op een halve ijspiste na om haar ambities kracht bij te zetten. De ‘Kielse Ratten’ kwamen niet verder dan een 0-0 tegen Zult-Waregem. De West-Vlaamse troepen van Dury hanteren de laatste weken een niet echt mooie manier van voetbal. Maar hun, volgens sommigen, anti-voetbal levert punten op, en dat is nog altijd het belangrijkste in voetbal.

Zondag stond de topper van de speeldag op het programma: Club Brugge – Standard. De psychologische oorlogsvoering van Jacky Matthijsen kon niet verhinderen dat Brugge de boot in ging tegen de ‘Rouches’. En bij die laatste lijkt goalgetter Jovanovic stilaan zijn oude vorm terug te vinden. Hij verschalkte tweemaal de op 1 na minst gepasseerde doelman van de competitie. Beide ploegen staan nu met 48 punten aan de leiding in de Jupiler League.

Samen met Standard is RSC Anderlecht de winnaar van de speeldag. De Brusselaars vinden elkaar eindelijk op het veld en de vele transfers werpen hun vruchten af. RSCA is ongetwijfeld de ploeg in vorm. Met haar winst zondagavond thuis tegen Moeskroen werpt RSCA zich terug volledig in de strijd om Europees voetbal, en misschien zelfs de titelstrijd. 8 punten is een kloof, maar zeker geen onoverbrugbare kloof. Bovendien zijn het cruciale weken voor het team van Ariël Jacobs. Er staat de komende twee weken zowel een Europees duel tegen Bordeaux, twee moeilijke wedstrijden in de competitie én een bekerduel op het programma.

Lars Boom (22) is deze namiddag in het Italiaanse Treviso voor de eerste keer in zijn nog jonge carrière wereldkampioen veldrijden bij de elite geworden. Op een snel parcours nam hij in de laatste ronde afstand van de rest van het peloton en andere favorieten.

België levert sinds 2001 onafgebroken de wereldkampioen veldrijden bij de elite. Ook dit jaar waren er weer een drietal landgenoten favoriet. Wellens maakte van het WK zijn hoofddoel dit seizoen, Nys demonstreert al het ganse seizoen en Vervecken is de huidige drager van de regenboogtrui en een “kampioenschapsrenner”. Maar meer dan andere jaren behoorden ook een aantal niet-Belgen tot het kransje favorieten: de Nederlander Lars Boom en de Fransman Françis Mourey.

Het was een hard en snel parcours in Treviso. Lars Boom begon sterk aan de wedstrijd en kon in de eerste ronde al eens het tempo verhogen. Vanaf dan werd het een gesloten race met een aantal aanvallen. Nys, Stybar, Simunek en weeral Boom probeerden het pak renners uiteen te trekken maar zonder veel succes. Bart Wellens, die een gans jaar naar deze wedstrijd heeft toegeleefd, kwam nooit echt in het stuk voor. Door wat twijfels rond het materiaal en een val over Mourey mocht hij een kruis maken over zijn winstambities. Sven Nys behoorde door zijn mindere prestaties van de laatste twee weken niet meer tot de topfavorieten. Toch leek hij voldoende hersteld en was hij de beste Belg uit de koers.

Een groepje van tien renners ging de laatste ronde in. De aanval van Lars Boom bij het begin van de slotronde kon iedereen weliswaar van mijlenver zien aankomen, toch waren de andere renners verrast. Ook de Belgen lieten zich vangen. Niemand kon het tempo van de Nederlander volgen en de vogel was gaan vliegen. Vervecken nam Nys nog even op sleeptouw. Die laatste nam evenwel niet over. Volgens hem kon hij niet beter maar het ploegenspel – Boom en Nys rijden samen voor Rabobank – zal hier zeker voor iets tussen gezeten hebben. De Nederlander maakte de klus af en kwam alleen over de streep. Stybar werd tweede. Sven Nys redde de Belgische eer en kon het podium vervolledigen.

Uiteraard is Boom een verdiende winnaar. Hij maakt een regelmatig seizoen mee en kwam de laatste weken steeds meer opzetten. De piepjonge 22-jarige Nederlander werd vorig jaar wereldkampioen tijdrijden én veldrijden bij de beloften. Ook als neoprof wordt hij meteen wereldkampioen cyclo-cross bij de elite.

Lars Boom wordt, voor zover hij het al niet is, een ster in het tijdperk een na Nys, Wellens en Vervecken. Bovendien wordt het ook uitkijken naar de strijd tussen hem en Niels Albert, de Belgische wereldkampioen veldrijden bij de beloften die volgend jaar volop meekoerst bij de eliterenners.

Wie deze namiddag naar het Belgisch Kampioenschap veldrijden heeft gekeken moest ongetwijfeld bekomen van het gezien spektakel. Ik geef toe, ik had beter verder gestudeerd, maar de verleiding was eens te meer te groot… Sven Nys deed wat iedereen van hem verwachtte en gaf zichzelf de driekleur als nieuwjaarscadeau. Na de periode vol sterke prestaties was Sven Nys de gedoodverfde favoriet om Belgisch kampioen te worden. Zeker toen vorige week de grootste concurrenten Wellens en Albert ziek werden, leek Nys niets van de titel te weerhouden. Maar de strijd werd heviger dan verwacht…

Nys startte weer relaxed, mede doordat de rest eigenlijk al vertrokken was nog voor het startschot werd gegeven. Een kleine inhaalrace bracht hem weer vooraan in de koers, waar Vervecken verrassend het tempo aangaf. Enkele ronden verder leken vier renners zich definitief afgescheiden te hebben: Vervecken, Nys, Wellens en kersverse prof Niels Albert. Toen die laatste lek reed leek het podium iets na halfweg koers al vast te liggen. Het trio legde elkaar het vuur aan de schenen om te ontsnappen uit de kopgroep. Maar ze gaven elkaar geen duimbreed toe. Integendeel, het was Niels Albert die uit de achtergrond terugkwam en de kopgroep ging aanvoeren. Een fantastische remonte van een jong talent. Een naam om te onthouden in het profpeloton. De vier tenoren gingen de laatste ronde in. Favoriet Nys moest dus uit zijn pijp komen. Immers, mocht hij met Vervecken en Wellens naar de meet gaan zou hij enkel moeten strijden om de derde plaats.

Met een fenomenale versnelling in de tweede helft van de laatste ronde liet Sven Nys de concurrentie achter zich. Met een handvol meters voorsprong op Bart Wellens reed hij de Belgische driekleur tegemoet. En met succes. Hij werd voor de vijfde keer Belgisch kampioen veldrijden.

Pijnlijke namiddag voor een supporter van Anderlecht. RSCA verloor met 1-0 van Club Brugge en lijkt daarmee dieper dan ooit in crisis te verkeren.

De wedstrijd was in de eerste helf gelijkopgaand. Er waren kansen aan beide kanten en een ook een aantal pittige duels op het scherp van de snee. De tweede helft was voor Club Brugge en Elrio Van Heerden. Hij lijkt zich steeds meer in zijn sas te voelen in Brugge en nam het team op sleeptouw. Op zijn aangeven kon François Sterchele de 1-0 naast Zitka binnen schuiven. Anderlecht kon zijn stempel niet meer drukken en het pijnlijke verlies was niet meer te vermijden.

Het ontslag van Frank Vercauteren heeft voor Anderlecht nog geen kentering in de prestaties kunnen brengen. Het probleem ligt dus niet altijd bij de trainer. Het ontbreekt RSCA dit jaar duidelijk aan een teamspirit en groepsgevoel. En daarin is een team als Club Brugge dit jaar sterker dan ooit. Niet altijd met prachtige prestaties, maar wel efficiënt door een goede mentaliteit.

Het team van Ariël Jacobs staat door het verlies nu op een zevende plaats. De statistieken liegen er niet om. Amper zes gewonnen wedstrijden met slechts 22 doelpunten. De crisis kan voor Anderlecht deze week nog pijnlijker worden. Het moet proberen in Getafe een Europese overwintering binnen te halen. Aan een gelijkspel heeft het genoeg. Hopelijk kunnen Hassan en co de wedstrijd tegen Brugge vlug vergeten om 2007 toch nog met een enigszins positieve noot af te sluiten.

ZARREN – WS Zarren behaalde een vlotte uitoverwinning op het veld van VV Leke. Daardoor blijft de ploeg van trainer Jimmy Vandepoele rotsvast op de tweede plaats staan.

“Ondanks alles hebben we een heel goeie match neergezet”, zegt doelman Piet Coopman. “We behaalden een relatief gemakkelijke overwinning. Maar we waren gewaarschuwd door de vorige wedstrijd tegen Leke. Het is geen gemakkelijke ploeg. We zijn rap 0-2 voor gekomen. Leke bood dit keer minder weerstand dan in de heenmatch.”

“Volgende week wacht ons terug een moeilijke verplaatsing. Het weer zal ons waarschijnlijk weer parten spelen en het veld zal zwaar liggen. Het wordt dus opletten geblazen. Zoals elke week trouwens, want iedereen kan van iedereen winnen. Toch blijven we mooi op de tweede plaats staan. Niemand had dit durven dromen bij aanvang van het seizoen. Men kan ook niet blijven zeggen dat Zarren boven zijn waarde geklasseerd staat. We brengen iedere week goed voetbal en doen dit met veel inzet. We hebben nog geen punt gestolen!

VV Leke – WS Zarren: 0-5

WS Zarren: Coopman, S. Hoedt, Mahieu, M. Stael (60′ Deburghgraeve), Loncke, Finaut (65′ Follet), Dewulf, Demeyere, Vandewalle, Roels (65′ Debruyne) & P. Stael.

Doelpunten: 5′ Finaut 0-1, 15′ Roels 0-2, 55′ Loncke 0-3, 60′ Finaut 0-4, 85′ Demeyere (pen) 0-5

Bron: De Weekbode, 14 december 2007

RSC Anderlecht is er vanavond niet in geslaagd om zich te plaatsen voor de groepsfase van de Champions League. In het Constant Vanden Stock stadion kon het de scheve situatie uit de heenwedstrijd niet meer rechtzetten. Het werd een droge 0-2.

Onverdiend kun je de kwalificatie van Fenerbahçe ten nadele van Anderlecht niet noemen. De Turken waren over de twee wedstrijden zeker de beste ploeg. Een technisch betere tegenstander, eigen spelers niet op topniveau en falend in de afwerking: de balans is voor Anderlecht vlug gemaakt. Reken daarbij nog eens de individuele fouten die vandaag de basis vormden voor de tegendoelpunten en dan weet je dat je op Europees niveau nooit aanspraak kunt maken op een zege.

Gelukkig is er nog het vangnet van de Uefa-cup. Financieel is de niet-kwalificatie voor de Champions League natuurlijk een flinke opdoffer. Maar sportief hoort Anderlecht misschien meer thuis in de Uefa-cup. Hopelijk kan het dan ook daar overwinteren en misschien verrassen. Voorlopig staan de ogen weer gericht op de Belgische competitie, met alweer een gevaarlijke uitmatch tegen Moeskroen.

RSC Anderlecht verloor gisteren de heenwedstrijd van de derde kwalificatieronde voor de Champions League in het Sukru Saracoglu Stadion met 1-0 van Fenerbahçe. Het mag dus blijven hopen op kwalificatie. Toch kan en mag men niet tevreden zijn met de uitslag, noch met het geleverde spel.

Anderlecht was nergens in de eerste helft. Het speelde té ver teruggetrokken op eigen veld en liet de Turken combineren. Vercauteren startte met Tchité, Hassan én Boussoufa. Heel wat aanvallend geweld dus. Toch kon Fenerbahçe nauwelijks kansen creëren. Het was twee keer gevaarlijk op voorzet, de tweede keer was het raak. De spelers gingen dus met 1-0 de kleedkamer in.

Na de rust zagen we een veel beter Anderlecht. Het werd meteen twee keer zeer warm voor het doel van Serdar. Het deed het beste vermoeden voor de rest van de tweede helft. En Anderlecht bleef de betere van Fenerbahçe. Het creëerde nog enkele kansen maar kwam niet tot scoren. Tchité blijkt niet helemaal fit te zijn en zat dan ook totaal niet in de wedstrijd. Tot vervelends toe liep hij veel buitenspel. En in tegenstelling tot in de Jupiler League, kan je dan op Europees niveau niet enkel profiteren van je talent. Zijn vervanger Mbo Mpenza gaf daarentegen meteen zijn visitekaartje af. Hij zette een verdediger in de wind en bracht de bal voor doel. Helaas kon niemand afwerken. Ook Boussoufa speelde een povere wedstrijd. Op internationaal vlak blijkt die toch nog veel te moeten leren.

1-0 is en blijft een gevaarlijke uitslag. De tweede helft van woensdagavond geeft hoop, al moet je ook stellen dat er meer in zat. Niemand zou 1-1 onverdiend genoemd hebben. En dat uitdoelpunt zou wel eens heel veel kunnen bepaald hebben. In ieder geval staat RSCA over twee weken niet voor een onoverwinnelijke tegenstander.

Ook in 2004 slaagde Anderlecht er in om zich na een 1-0 verlies in de heenwedstrijd te plaatsten voor de Champions League. Thuis werd met 3-0 gewonnen van Benfica.

De 94e Tour de France loopt op zijn einde. Maar hij zal nog lang nazinderen in de hoofden van menig wielerfanaat. Het ene dopingschandaal volgt de laatste dagen het andere op. Aan de revival van Vinokourov zat meer dan een geurtje. De reacties waren niet mals, van ‘degoutant’ tot ‘beschamend’. Tot overmaat van ramp kwam er vandaag nog meer dopingnieuws: ook Cristian Moreni bleek een positief plasje afgeleverd te hebben.

Zonet zapte ik nog even naar het laatavondjournaal op Eén. Het nieuws dat geletruidrager Michael Rasmussen uit de Tour gezet wordt sloeg als een bom bij mij in. Vandaag reed hij een fantastische rit, hij kroonde zich op de Col d’Aubisque tot de beste klimmer en toonde dat hij de Tourzege verdiende. Nu zet Rabobank hem uit de wedstrijd. Rasmussen omzeilde enkele dopingcontroles op training. Hij zei tegen de ploegleiding dat hij in Mexico vertoefde. Maar dat is nu een leugen gebleken, hij was aan het trainen in de Dolomieten.

Enkele weken geleden postte ik hier een bericht waarin ik het volgende zei: als ik mij bij iedere krachtexploot zal afvragen of de renner gedopeerd is, dan denk ik dat de liefde voor de wielersport over is. Wel, vandaag denk ik dat de spreekwoordelijke druppel de emmer heeft doen overlopen. Voor wie of voor wat moet je immers nog supporteren? In mijn jeugdig enthousiasme waren deze mensen vroeger helden voor mij. Nu zijn er geen helden meer. De geloofwaardigheid van de wielersport heeft alweer een klap in het gezicht gekregen.

Morgen starten in Londen weer een ganse meute renners aan hun traject op weg naar de Champs-Elysées in Parijs. Het wordt alvast weer een prachtig spektakel met duizenden toeschouwers langs de weg. Blijkbaar trekken die zich niets aan van de dopingschandalen die het wielrennen dezer dagen overschaduwen.

Lees de rest van dit onderwerp »