Archief voor Student
Het leven in het post-HABE tijdperk
Ook in het post-HABE tijdperk zal ik proberen de pen regelmatig ter hand te nemen voor de redactie van Beha-info. Voor het novembernummer schreef ik een artikel over mijn eerste werkervaring. De elektronische versie van het krantje kun je hier terugvinden.
Mijn studentenjaren aan het departement HABE lijken soms al eeuwigheid voorbij. Toch denk ik er tijdens mijn prille werkervaring met weemoed aan terug. Het was een fantastische periode, maar ik sus me met de gedachte dat er aan ieder hoofdstuk in het leven positieve en minder positieve aspecten zijn. Zo ook met het studenten- en werkleven. Ik kijk dus met een brede glimlach terug op een afgesloten hoofdstuk, en kijk met een nóg bredere glimlach vooruit naar wat komen mag. Voor de sympathieke redactie van BeHa-info neem ik met veel plezier de pen ter hand en bericht ik jullie over mijn eerste werkervaring in het post-HABE tijdperk!
Een ommetje langs de VS
In 2008 studeerde ik af als bestuurskundige aan HABE. Ik verliet het departement niet meteen voor een eerste job, maar koos voor een totaal andere uitdaging. Samen met Korneel Warlop studeerde ik via het programma Complementaire Internationale Studie van de Hogeschool Gent aan Troy University in de Verenigde Staten. Er kruipt maanden voorbereiding in zo’n buitenlandse studie maar de ervaring was onschatbaar. Nog dagelijks denk ik terug aan de tien maanden in de Verenigde Staten. Voor een relaas van ons verblijf in de VS moet je even het archief van BeHa-info induiken, want vorig academiejaar penden we regelmatig een kort verslag van onze belevenissen neer. Voor zij die geïnteresseerd zijn in een buitenlandse studie via CIS heb ik maar één advies: doen! Laat je niet afschrikken door de administratieve rompslomp. Alles komt heus wel op zijn pootjes terecht en bovendien staat er wellicht een enthousiast en behulpzaam team op je te wachten in het buitenland (althans in Troy).
‘t Is crisis!
Na vier jaar bestuurskunde en tien maanden in de Verenigde Staten was het tijd voor een volgende stap. Bij de terugkomst in mei van dit jaar kondigde zich immers een nieuwe episode in het leven aan. Het studentenleven liet ik definitief achter me en ik stapte schoorvoetend het professionele leven in. De zoektocht schrikte me aanvankelijk toch wat af. De berichtgeving vanuit de arbeidsmarkt was voor werkzoekenden weinig hoopgevend: crisis, ontslagen, afvloeiingsplannen, herstructureringen,… Het beloofde dus een zware periode te worden. Toch had ik er veel zin in! Tegen de verwachtingen in verliep de zoektocht naar een job goed. Amper tien dagen na mijn terugkeer uit de VS kon ik aan de slag als coördinator brandweerhervorming bij WOBRA vzw (voluit het West-Vlaams opleidingscentrum voor brandweer-, reddings-, en ambulancediensten). Een mooi beloonde thesis over de brandweerhervorming was voor mij de gedroomde referentie en bijgevolg doorslaggevend bij de sollicitatie. Het is voor mij de geknipte eerste werkervaring: een zeer korte zoektocht naar een job, een jobinhoud waar ik al heel wat kennis over had, werkzaam in een klein team en heel toffe collega’s. Bovendien krijg ik de kans om met een diversiteit aan mensen te werken op een al even grote diversiteit van beleidsniveaus.
Brandweerhervorming: terug naar af?
Net nu de evaluaties van 10 jaar politiehervorming gepubliceerd worden is het tijd om ook de organisatie van de brandweerdiensten in België te hervormen. Hoewel de media-aandacht voor die laaste een stuk kleiner is dan voor de politiehervorming, is ze net zo belangrijk en ingrijpend. Net zoals de zaak Dutroux bij de politiehervorming, was er ook een groot incident nodig om de beleidsmensen wakker te schudden en warm te maken voor een brandweerhervorming. Wellicht herinnert u zich ook nog de verwoestende gasexplosie in Gellingen in 2004. Die ramp legde heel wat pijnpunten bloot in de werking en de organisatie van de brandweerdiensten: de coördinatie van de hulpverlening verliep niet vlot, de organisatie van de brandweerdiensten vertoonde hiaten en er was een onvoldoende kennis over de risico’s op het terrein. Het was de aanzet voor een grondig debat. Drie jaar later in 2007 werd een wettelijk kader gecreëerd voor de hervorming van de civiele vieligheidsdiensten. Nu, twee jaar na het wettelijk initiatief en al weer 5 jaar na de gasramp wordt het ook tijd voor een volledige omzetting in de praktijk. Sommige deelaspecten werden gerealiseerd, maar van een échte hervorming kon er geen sprake zijn zolang er geen brandweerzones met rechtspersoonlijkheid waren. Die overgang werd de laatste maanden intensief voorbereid en moet tegen eind december 2009 afgewerkt zijn. Wanneer de hervorming er effectief komt, is momenteel koffiedik kijken. De politiehervorming leert ons dat de hervorming van dergelijke institutie handenvol geld kost. En budgettair zijn het niet de meest rooskleurige tijden. Terwijl de hervorming van de civiele veiligheid nog een prioriteit was in de State of the Union van toenmalig premier Leterme in 2008, repte huidig premier Van Rompuy er met geen woord over in zijn toespraak… En dat was geen goed teken. Minister Turtelboom kondigde op de Dag van de Brandweer op 18 oktober aan dat er geen financiële middelen zijn om van start te gaan met de brandweerzones met rechtspersoonlijkheid. Een klap in het gezicht van de vele duizenden brandweermannen en -vrouwen in België die hoopten op een “grote” brandweerhervorming.
BeHa-info november: Onder de hoed van Uncle Sam
Historical! Deze keer mogen de superlatieven bovengehaald worden, want in november werd geschiedenis geschreven in de Verenigde Staten. Op 4 november 2008 werd Barack Obama verkozen tot 44ste president van de United States, en dat mag best wel een mijlpaal genoemd worden. Twee pas afgestuurde studenten Bestuurskunde maakten het van dichtbij mee. Het verslag van de maand november over onze belevenissen in de ‘US and A’ mag dus over niets anders gaan dan de Amerikaanse presidentsverkiezingen!
Once in a lifetime
Amerikaanse presidentsverkiezingen van dichtbij meemaken is een unieke kans. Bovendien beloofden het historische verkiezingen te worden. Barack Obama werd in de media de laatste dagen voor de verkiezingen onklopbaar geacht en John McCain leek geen schijn van kans meer te hebben. Inderdaad, Obama had een voorsprong uitgebouwd in de peilingen. Net omdat het slechts peilingen zijn en er wel wat vrees was voor een Bradley-effect in de stemhokjes moest er toch enigszins wat voorzichtigheid ingebouwd worden in het kamp van Obama.
In ieder geval, als bestuurskundigen mochten we de historische dag niet missen. Een les met verplichte aanwezigheid of mijn been in het gips kon ons niet op andere gedachten brengen.
Election Day!
Neen, verwacht hier niet dat we een verhaal uit de doeken doen over onze belevenissen tussen honderdduizend Obama-fans in Chicago. We zochten het iets dichter bij huis en konden Election Night meevolgen in Montgomery, de hoofdplaats van Alabama. Het hoofdkwartier van de Democratische partij verzamelde in het baseball stadion en volgde het binnenlopen van de resultaten op de voet. De spanning was uiteraard te snijden. Toch lieten de eerste resultaten het beste vermoeden, Obama leek af te stevenen op winst. Toen hij in een aantal zogenaamde swing states de strijd won van John McCain kregen we steeds meer zekerheid. Veel vroeger dan verwacht, om 11pm om iets preciezer te zijn, verscheen er op televisie het verlossende bericht: “Obama elected 44th president of the United States”. Een zucht van opluchting ging door de zaal en een feest barstte los. Vermoedelijk teveel onder de indruk van het historisch moment bleef het bij een bescheiden feest. De vreugde in het Democratische kamp was er natuurlijk niet minder door…
The aftermath
We studeren hier in de staat Alabama. Vroeger Democratisch, maar sinds een aantal decennia keihard Republikeins. John McCain won dan ook in Alabama. We kennen hier toch wel een aantal mensen die Republikeins zijn tot in hun kleine teen, dus waren we heel benieuwd naar hun reactie. Onze klasgenoot Alfredo kon het verlies van McCain wel relativeren, hij gaf toe dat Obama het helemaal verdiend had. Onze roommate Robert daarentegen, was minder opgezet. Hij kwam heel racistisch uit de hoek en zijn woorden verdienen het dan ook niet om hier herhaald te worden. Terecht, de reactie van Robert is slechts een opinie van één persoon. Maar geloof ons vrij, velen denken hier zoals hem. Na het enthousiasme van Election Night stonden we dus al snel met onze voeten terug op de grond.
High expectations
Obama legde in de verkiezingscampagne de lat hoog. Er worden dus hoge verwachtingen gesteld aan het ambtstermijn van de nieuwe president van de Verenigde Staten. De hoop op een nieuw tijdperk, een frisse wind in de mondiale dialoog, Amerika’s reputatie in de wereld herstellen,… Barack Obama symboliseert hoop, terwijl de huidige financieel-economische situatie er niet rooskleurig uitziet. Enerzijds zegt men dat Obama niet anders kan dan slagen aangezien president Bush er een zootje van gemaakt heeft. Anderzijds hoor je stemmen die zeggen dat hij niet anders kan dan falen omdat hij de verwachtingen zelf zo hoog heeft gesteld. De tijd zal het uitwijzen. In ieder geval, hij heeft de overwinning allerminst gestolen en Barack Obama verdient nu de kans om zich te bewijzen!
Wil je meer weten over onze avonturen in de Verenigde Staten? Neem dan geregeld eens een kijkje op onze blogs: http://pietcoopman.wordpress.com en http://www.korneelwarlop.be
BeHa-info oktober: Onder de hoed van Uncle Sam
Terwijl jullie, studenten van HABE, de start van het academiejaar aan het verwerken zijn, zitten wij al een tijdje langer met de neus in de boeken. Sinds twee maanden studeren twee kersvers afgestudeerde bestuurskundigen aan de andere kant van de grote plas, waar het academiejaar reeds in augustus is gestart. Twee maanden, een aantal orkanen en vele hersenspinsels later is het hoog tijd om HABE te informeren!
Op 6 augustus namen we afscheid van het Belgenland en zetten we koers richting Troy, een stadje met 14000 inwoners in de zuidelijke staat Alabama. Het academiejaar begon hier amper een week later dus hadden we weinig tijd om te bekomen van onze jetlag, te wennen aan het klimaat, de campus te verkennen en de administratie rond te krijgen.
Wennen aan het klimaat bleek niet zo vanzelfsprekend te zijn. Bij aankomst oversteeg het kwik hier ruimschoots de 30 graden en was de vochtigheid overweldigend. We mogen niet klagen, het prachtige weer zorgt hier ook steeds voor een zomer- en vakantiegevoel!
De campus van Troy University (www.troy.edu) is een stadje op zichzelf. In de veronderstelling dat dit nog een kleine campus is in vergelijking met vele andere Amerikaanse universiteiten is de infrastructuur top. Uitgebreide bibliotheek, eigen postkantoor, een eigen University Police, football-, baseball- en voetbalstadion, overdekt en openluchtzwembad, fitnesscenter,… allemaal op wandelafstand! De student is hier koning!
Alabama, The Heart of Dixie
Alabama speelde een centrale rol in de geschiedenis van “The South”. Zowel in de Civil War als in opzetten van de confederatie van zuidelijke staten. Alabama heeft bovendien allerminst een positieve reputatie. De strijd om burgerrechten was hier hevig en het duurde lang voor de segregatie werd afgeschaft. Rosa Parks en Martin Luther King doen in die context wel een belletje rinkelen. Net na de Amerikaanse Burgeroorlog halfweg de 19de eeuw werd hier overwegend op de Democratische partij gestemd, maar nu viert de Republikeinse partij hier hoogtij. Bovendien situeert de Yellowhammer State zich in de Bible Belt: de streng christelijke kerken vind je hier op iedere hoek van de straat.
We merken dan ook dat Alabama tot op heden nog de gevolgen draagt van die niet zo rooskleurige geschiedenis. Racisme tiert hier nog welig en is echt voelbaar. Het valt ook te merken dat er overwegend Republikeins wordt gestemd. Het uitdrukken van de Democratische voorkeur is hier bijna een taboe…
Amerika-centrisme
Iets wat ons vooral in de klasgroep is opgevallen is het Amerika-centrisme. De Amerikanen die we hier ontmoeten trekken zich niets aan van wat er zich in de rest van de wereld afspeelt en leven nog steeds in de opvatting dat de Verenigde Staten de enige wereldgrootmacht is. Nochtans weten we sinds 11 september 2001 wel beter. Toch lijken velen zich dat hier niet te beseffen, althans de studenten niet. Bepaalde mondiale thema’s, zoals de energie- en milieuproblematiek beroeren de gemiddelde Amerikaan hier niet. Steevast kom je uit Wal Mart met meer dan 10 plastic zakjes. En als wij ze vertellen dat ze in België bijna geen plastic zakjes meer geven in supermarkten, trekken ze grote ogen… Ogenschijnlijk een futiliteit, maar heel symbolisch.
We mogen ons evenwel niet laten verleiden te veralgemenen. Wellicht heerst in het noorden van de VS een andere mentaliteit…
In class…
De lessen vallen heel goed mee. We volgen in het eerste semester de vakken Public Policy, Government Budgeting en Foundations of Public Administration. Uiteraard is er in de leerstof een overlap met wat we reeds in België hebben gezien. Toch is het steeds interessant de Amerikaanse situatie en hun manier van kijken te leren kennen. Drie vakken volgen lijkt op het eerste zicht weinig, maar we hebben onze handen meer dan vol. Hier word je wekelijks bestookt met meerdere “article analysis”, “case studies” en “essay assignments”. Neem daar nog eens voor elk vak een groepswerk bij en bij twee vakken een individuele research paper en dan weet je dat we ons hier zeker niet vervelen!
Op ontdekking
Het is natuurlijk niet de bedoeling om onder de kerktoren van Troy te blijven hangen. Op tijd en stond nemen we onze tijd om meer van de Verenigde Staten te ontdekken. De kerstvakantie is dan ook het uitgelezen moment trips te maken. Zo staat er in december onder meer een reis langs de West Coast (Las Vegas, San Francisco en Los Angeles) op het programma, gaan we de steden in de dichte omgeving (Birmingham, New Orleans en Atlanta) verkennen en vieren we oudejaarsavond zoals het moet: op Times Square in New York!

Beloning
Vrijdag was misschien wel een dag dat ik liever in België had geweest. Het was immers plechtige proclamatie van de Master Bestuurskunde. Een behoorlijke mijlpaal in mijn leven en dat had ik liever niet gemist. Maar eigenlijk kan het jaar Amerika daar helemaal niet tegen op dus moet ik ook niet beginnen klagen
. Het was naar verluid een hele toffe avond en voor mij persoonlijk was er nog een “extraatje”.
Een toffe avond, want onze vaste vriendengroep had na de proclamatie een etentje georganiseerd in restaurant A Capella in Gent. Wij stuurden onze ouders als onze afgevaardigden… Ongetwijfeld een meer dan boeiende combinatie! Na de proclamatie hadden we telefonisch contact en de sfeer zat er precies al goed in…
De proclamatie had een onverhoopte climax voor mijzelf. Mijn masterproef “De burgemeester en de civiele veiligheid. Een analyse in het licht van de hervorming van de civiele veiligheidsdiensten in België” werd beloond met de ”Eerste prijs beste eindwerk” voor de Master Bestuurskunde en Publiek Management. Als bekroning van vier jaar studie ben ik daar echt trots op. De start van mijn opleiding was niet eenvoudig, in het eerste jaar had ik immers een zware tweede zit. Maar het doet deugd dat het resultaat van vier jaar hard werken gesymboliseerd kon worden in één document dat prachtig beloond werd.
Zo’n moment vraagt om het gebruikelijke cliché iedereen te bedanken. Dus, BEDANKT! Van de “bende” van de afgelopen vier jaar, tot de promotor van mijn masterproef, tot allen die hun aandeel hadden in de totstandkoming van de masterproef en mijn diploma, en mijn ouders voor hun onvoorwaardelijke inzet en ondersteuning. You’re all the best!
Fin d’examens!
Eindelijk! Vanmorgen mijn laatste examen gemaakt! Het laatste van dit academiejaar en meteen ook het laatste van de opleiding Bestuurskunde. Hoera!
Er zullen wellicht weinig hoogvliegers op het puntenblad staan, maar daar maak ik me eigenlijk niet druk om. Nooit had ik het moeilijker om me op te laden en te motiveren voor de examens. De cursussen waren niet steeds volledig ‘mijn ding’ en het echte blokken was ik blijkbaar ook niet echt meer gewoon. Maar goed, het is ons gelukt!
Er was ook behoorlijk wat druk mee gemoeid deze keer. Herexamens zijn altijd een plan-b maar deze keer móest het tijdens plan-a gebeuren. Aangezien we op 6 augustus vertrekken naar de VS, kon ik me geen tweede zit permitteren. En dat bracht toch soms wel de nodige stress met zich mee: het moest meteen goed zijn…
Maar laten we ook niet te vroeg juichen. Volgende week staat immers nog de evaluatie van de masterproef op het programma. Een ‘gesprek’ met mijn promotor en een lector. Net als vele van mijn medestudenten weet ik niet goed wat ervan te verwachten.
Maar goed, nu die blokexamens voorbij zijn is er terug meer tijd om de aandacht op dringende zaken te vestigen. De voorbereidingen voor de studie in Amerika zitten namelijk in de (lange) laatste rechte lijn. Voor Troy University is bijna alles mooi in orde. Bij Western Kentucky University zijn ze iets meer op hun gemak
en verloopt alles dus wat trager. Ik zal toch maar hélemaal zeker zijn als ik op dat vliegtuig zit!
Met die vooruitzichten zal deze webstek binnenkort compleet veranderen. De blog komt volledig in het teken te staan van de studies in Amerika. De voorbereidingen zullen op de voet kunnen gevolgd worden. Uiteraard wordt het dan vanaf 6 augustus nodig om veel reisverslagen en beeldmateriaal te posten. Zo kan het thuisfront onze, selectie van
, avonturen volgen!
Twee jaar stuver…
Het einde van de Gentse studieperiode komt in zicht. Logischerwijze is er dan ook een einde gekomen aan de periode als studentenvertegenwoordiger. Gisterenavond had ik mijn laatste algemene vergadering van de HGSR. Twee jaar lang kon ik via een aantal mandaten proeven van de boeiende wereld van de studentenparticipatie. En dat op diverse niveaus: op departementaal niveau in de participatiecommissie (FACTOR), op instellingsniveau in de Hogeschool Gent Studentenraad (HGSR) en op Vlaams niveau in de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS). Na twee jaar vind ik het dan ook wel tijd om eens stil te staan bij die periode en een aantal organisaties.

Bij FACTOR, oftewel de departementale studentenraad – participatiecommissie – van het departement Handelswetenschappen en Bestuurskunde van de Hogeschool Gent, had ik het genoegen om aan de wieg van de organisatie te staan in het academiejaar 2006-2007. Samen met een aantal andere geëngageerde stuvers legden we de fundamenten voor wat nu een dynamische studentenraad is mét inspraak.
En het mag gezegd worden, de afgelopen twee jaar was het wellicht één van de best werkende participatiecommissies van de Hogeschool Gent. In 2006-2007 moest de organisatie op poten gezet worden, werden de statuten geschreven, werd de website ontwikkeld, werden contacten met het departementaal bestuur gelegd, werd er geijverd voor financiële middelen en de terugbetaling van kosten voor thesisstudenten,… Bovendien had ikzelf als secretaris in 2006-2007 mijn handen meer dan vol.
Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het werk van vorig jaar dit jaar zijn vruchten heeft afgeworpen. Het bestuur werd overgelaten aan een nieuwe lichting stuvers. Waar wij ons nog teveel moesten bekommeren om een goede opstart van de raad, kon het nieuwe bestuur zich sterk focussen op inhoudelijk werk. Dat resulteerde in een aantal adviezen over niet onbelangrijke en soms inhoudelijk moeilijke thema’s: van cursusverkoop over financiering kosten thesisstudenten tot deliberatieregels en examenfraude. Het huidige bestuur kan volgens mij ook op iets meer krediet en sympathie van het departementsbestuur rekenen. Niet iedereen maakt van een gebrek aan nuance een handelsmerk hé
Een pluim voor het bestuur van afgelopen werkjaar!
De jaren bij de HGSR, de Hogeschool Gent Studentenraad, waren er met twee gezichten. Vorig academiejaar zetelde ik in de algemene vergadering. Niemand zal me tegenspreken wanneer ik beweer dat de studentenraad in dat jaar op een inhoudelijk laag pitje stond.
Onder impuls van Korneel Warlop werd reeds in de zomervakantie vorig jaar gebouwd aan een nieuwe studentenraad. De HGSR moest terug bekendheid verwerven bij de studenten, moest de contacten met het bestuur terug aanhalen, moest zich extern sterker profileren en moest terug inhoudelijk goed werk leveren. Samen met een aantal enthousiase werkkrachten mochten we de voorzitter omringen in zijn taken. We hebben ons goed geamuseerd, en dat is ook belangrijk in de studentenvertegenwoordiging. Een pak doelstellingen hebben we gehaald. De stuurgroep functioneerde bij wijlen goed en de externe vertegenwoordiging werd weer op peil gesteld. We leverden ook een aantal goede adviezen. Bovendien deden we veel moeite om onze achterban te bereiken: vertegenwoordiging op Student Kick-Off, Welcome to the City, Music Maniacs, opendeurdag,… Een niet te onderschatten initiatief om die achterban meer plaats te geven in de HGSR was de goedkeuring van de nieuwe statuten. Eindelijk werd correct omschreven waaruit die algemene vergadering moest bestaan en werden de studenten in de Raad van Bestuur van SOVOREG vzw geïntegreerd. De nieuwe statuten, in vergelijking met het gebrekkige ‘werkingsreglement’ van vorig jaar, bieden in het geheel trouwens een veel betere basis om op voort te bouwen.
Maar we mogen, moeten we kritisch zijn op het geleverde werk. De algemene vergaderingen waren niet de meest interactieve vergaderingen. Misschien waren die vergaderingen teveel inhoudelijk voorgekauwd door het goede werk in de stuurgroepvergaderingen. Maar het is ook moeilijk daarin een evenwicht te vinden. Er kwamen weinig, misschien zelfs geen initiatieven uit de algemene vergadering. Bovendien hadden we een zeer ruime stuurgroep, waardoor er op de AV slechts enkele nieuwe gezichten aanwezig waren.
Er is dus goed werk geleverd maar we moeten er ons ook bewust van zijn dat er nog veel werk aan de winkel is. Aan het volgend bestuur: succes!
Last but not least is er dan nog VVS, dé (of gewoon ‘de’?) Vlaamse Vereniging van Studenten. Over VVS is er al veel geschreven en gesproken. We vergeten daarbij niet de kritiek van UGent-superstuver Stijn Baert, de persberichten naar aanleiding van het vertrek van LOKO en recentelijk, na het vertrek van W&K, al dan niet terechte (het lijkt me vooral handig als je de context van de zaak meehebt en aanwezig was op de vergadering) kritiek van oud-VVS gedienden.
Wat betreft die ‘uittredingsgolf’ van verschillende leden, ik vind het allemaal maar niets. Ik denk dat het verlies van het uitstappen nog steeds groter is dan de winst die je doet. Pas op, sommige redenen zijn terecht, toch denk ik dat je alleen maar in je eigen vel kunt snijden.
Twee jaar zit ik als vertegenwoordiger van de HGSR in VVS, en het is eigelijk altijd wel iets geweest. Vorig jaar werd het bestuur gegijzeld door interne strubbelingen en het vertrek van een belangrijke stakeholder (LOKO, nvdr). En ook dit jaar zijn er genoeg problemen. En het gaat van schijnbaar onbenulligheden als het tijdstip waarop de voorbereidende documenten voor standpuntvorming worden doorgestuurd tot de fundamenteel betwiste politieke neutraliteit van het bestuur én de staf.
Het zijn allemaal elementen die steeds terugkeren in het de zo geprezen Interne Kwaliteitszorg (IKZ), een bevraging die VVS doet bij haar studentenraden over de werking van VVS. Uiteraard is dat een meer dan nuttig instrument. Of moet ik zeggen: uiteraard kan het een nuttig instrument zijn. Het lijkt erop dat VVS weinig leert uit die IKZ. Inderdaad, sommige dingen werden verbeterd op aangeven van de bevraging. Maar het zijn niet die kleine zaken die het imago van VVS zullen doen heropleven. Neen, er worden fundamentele problematieken gesitueerd en daar lijkt er wat mij betreft weinig verandering in te komen. Uit de IKZ was op te maken dat bestuur en staf zich politiek neutraler moeten opstellen en dat ook moeten laten doorschijnen in hun standpunten. Terecht, al te vaak zit er een sterk socialistische nadruk in de standpunten. Waarbij ik niet wil bestempeld worden als anti-socialist, het gaat erom dat VVS een pluralistische studentengemeenschap vertegenwoordigd en dat zich dat ook moet weerspiegelen in hun eigen werking. Bovendien lijken de mensen die meedoen aan de IKZ-bevraging niet echt consequent. Vorige algemene vergadering waren er immers voorzitter- en bestuursverkiezingen. Twee kandidaten voor de Raad van Bestuur hebben een sterk uitgesproken politiek linkse ideologie. Het lijkt me dan niet meer dan consequent dat je, wanneer je in een kwaliteitszorgbevraging aangeeft dat VVS zich politiek neutraler moet opstellen, je verzet tegen de aanwezigheid van beide kandidaten in het bestuur. De HGSR stond daar blijbaar nagenoeg alleen in dat standpunt. Pas op, ook ik ben ervan overtuigd dat beide kandidaten elk op hun eigen manier goede kandidaten waren. Ter verdediging van hun toekomstige positie kun je zeggen dat beiden wel kritisch genoeg zullen zijn om zich neutraal op te stellen. Dat is een hoogst utopische veronderstelling. Maar het zullen wel diegenen zijn die de kandidatuur van beiden hebben verdedigd die volgend jaar in de IKZ zullen aangeven dat VVS zich voortaan politiek neutraal moeten opstellen. Zo blijf je natuurlijk bezig en zal er ook volgend jaar op dat zeer fundamentele punt wellicht weinig veranderen. En ja, op zo’n niveau heb je altijd een kleur, daar ben ik mee akkoord. Het gaat er om dat nu alweer (minstens) twee studenten hebt in de Raad van Bestuur met een zeer uitgesproken politieke ideologie, en dat dat om problemen vragen is.
De nieuwe bestuursploeg van VVS voor komend academiejaar stemt me al bij al op andere punten wel hoopvol. Ik ben ervan overtuigd dat er een hele goede voorzitter is verkozen. Iemand met ambitie, kritisch vermogen, kwaliteiten naar externe vertegenwoordiging toe, dossierkennis en autoriteit. Ook bij de andere leden van de bestuursploeg zitten sterke personen. Succes! Toch denk ik dat, wanneer bestuur en staf werken aan een aantal fundamentele problemen, VVS zoveel meer zou kunnen zijn dan wat het tot nu toe geweest is.
BOX: “Congres VVS: Diversiteit in het Hoger Onderwijs”
Zaterdag 12 april 2008 verzamelde het kruim van de Vlaamse studentenvertegenwoordiging zich voor het jaarlijkse congres van de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS). Zo’n congres zet voor VVS de grote lijnen op lange termijn uit omtrent een thema in het hoger onderwijslandschap. Het congresthema was dit jaar “Diversiteit in het Hoger Onderwijs”. Plaats van gebeuren de Arteveldehogeschool Gent!
Diversiteit in het Hoger Onderwijs?
“Iedereen heeft recht op onderwijs van de allerhoogste kwaliteit, ongeacht zijn/haar afkomst, gender, seksuele geaardheid, culturele of etnische achtergrond, geloof of levensbeschouwelijke overtuiging,… én zonder financiële, materiële, socio-culturele en andere drempels.”
Het is een nobele doelstelling maar in de praktijk zijn er nog heel wat drempels die er voor zorgen dat bepaalde groepen moeilijk toegang vinden tot het hoger onderwijs. Spijtig, want diversiteit vormt ongetwijfeld een meerwaarde in onze maatschappij en dus ook in het onderwijs.
Diversiteitsdenken: meer dan een andere huidskleur
Het diversiteitsdenken wordt vaak verengd tot allochtoon-autochtoon of een uiterlijk kenmerk. Toch is het meer dan dat. Er zijn veel verschillende variabelen binnen het diversiteitsdenken: vrouwen en mannen, arm en rijk, holebi en hetero, mensen met of zonder functiebeperking, allochtoon en autochtoon,… Maar we kunnen het in het kader van onderwijs ook hebben over studenten met kortgeschoolde ouders, met een atypische vooropleiding, werkstudenten, studenten met een kind, …
Diversiteit is een thema waar je op verschillende niveaus kan mee omgaan. Binnen je eigen studentenbeweging, in je onderwijsinstelling, in het overheidsbeleid,… Die brede waaier aan niveaus waarin je met diversiteit kan omgaan illustreert meteen dat het een moeilijk te hanteren maatschappelijk thema is. Op kleine schaal kun je initiatieven nemen in je studentenraad of –beweging om bepaalde (kansen)groepen uit de maatschappij zich te laten vertegenwoordigen. Anderzijds is er een breder en allesomvattend beleidskader vanuit de onderwijsinstelling of de overheid nodig.
Diversiteitscharter: wondermiddel of lege doos?
Het hoogtepunt van de congresdag was de ondertekening van het “diversiteitscharter” door de aanwezige studentenraden, zelforganisaties en VVS zelf. Door het charter verklaren de ondertekenaars uit de brede studentenbeweging te streven naar een veelzijdig diversiteitsbeleid dat voor gelijke kansen zorgt voor alle kansengroepen bij de in-, door- en uitstroom van het hoger onderwijs.
Het charter bevat algemene verbintenissen en dat vond de Hogeschool Gent Studentenraad (HGSR) enigszins spijtig. De HGSR had liever concrete engagementen van VVS naar de studentenraden toe gezien omtrent vorming en begeleiding in het diversiteitsthema. Want pas na een goede vorming kunnen er gerichte acties ondernomen worden.
Omdat de HGSR erkend dat het charter een eerste stap kan zijn, om de constructieve houding van de HGSR binnen VVS te bestendigen en om het congres niet met een valse noot te laten eindigen heeft de HGSR het diversiteitscharter mee ondertekend.
Maar hopelijk blijft het charter niet bij een intentieverklaring maar zal er ook concreet actie ondernomen worden!
Minister Vandenbroucke sluit congresdag af
Vlaams minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke mocht de congresdag afsluiten. VVS bewoog hemel en aarde om de minister op haar programma van het congres te kunnen krijgen. Een datumwijziging van het congres zorgde er zelfs voor dat Hogeschool Gent de haar oorspronkelijk toegewezen medeorganisatie misliep. Met de acties en betogingen tegen het financieringsdecreet in het achterhoofd was het dan ook de ideale gelegenheid om beide partijen terug wat dichter bij elkaar te brengen.
De minister kwam op heel wat belangrijke thema’s terug in zijn speech: het financieringsdecreet, de democratiseringsgolf, het aanmoedigingsfonds, verschil in studentenvoorzieningen tussen hogeschool- en universiteitsstudenten,… Een mooie afsluiter van een dag diversiteitsdenken!
Wens je meer informatie omtrent VVS, haar congres of de toespraak van Minister Vandenbroucke? Surf naar:
Ondertussen…
… zijn het examens. Alhoewel, ik had maar twee “blok”examens (sorry voor diegenen met een propvol examenrooster). Niettemin had ik nooit lastiger om in de boeken te duiken, het laatstejaarssyndroom zeker? De rest zijn allemaal presentaties of groepswerken. Het afwerken van een van die groepswerken had heel wat voeten in de aarde maar het is allemaal goed uitgedraaid!
Ondertussen heeft Steven Defour de Gouden Schoen gewonnen. Verdiend zou ik zo zeggen. Hij was de meest regelmatige voetballer op de Belgische velden in 2007. Bovendien is het een Belg, een lichtpunt voor iedereen die -soms valselijk- negatief doet over de staat van ons Belgisch voetbal. Defour is aanvoerder van Standard en één van de draaischijven van de nationale ploeg. Het prijskaartje van 8 miljoen euro die hem werd opgekleefd zal wellicht nog wat toenemen door het winnen van de trofee. Niet slecht gedaan op 19-jarige leeftijd. Ahmed Hassan, één van de mede-topfavorieten, was zichtbaar teleurgesteld. Voor zover hij al iets verstond van de show natuurlijk. Maar Defour verdiend hem meer dan de Egyptenaar. De enige die de trofee volgens mij ook nog verdiende was Daniël Zitka. Naast Defour misschien ook wel de regelmatigste speler op de Belgische velden. Hij had een groot aandeel in de kampioenschapstitel van Anderlecht vorig jaar, en speelt in het lopende seizoen als een van de weinigen uit zijn ploeg op een aanvaardbaar en constant niveau. Enig nadeel: zijn positie op het veld. Hij is een doelman, en die zal niet snel een Gouden Schoen mee naar huis nemen.
Ondertussen nadert het einde van het academiejaar ook al weer, of denk ik nu wel heel erg vooruit? Het vertrek naar Amerika komt dus ook dichterbij. Deze week leek alles in een stroomversnelling te komen. Inschrijvingsformulier naar Amerika, wat huisvesting opzoeken, dossiertje opmaken,… Maar het einde van de week werd in die zin wat negatief afgesloten. Blijkbaar wil Troy University in het kader van het samenwerkingsakkoord met het departement HABE enkel nog studenten voor één semester ontvangen. Spijtige zaak dus. Het betekent dat we daar wel nog steeds de vooropgestelde postgraduaat kunnen behalen. Dit evenwel slechts voor 24 studiepunten. Beetje weinig dus en een stuk minder aantrekkelijk. Geen nood, alternatieven worden gezocht! Maar de tijd dringt, het visum moet zo snel mogelijk aangevraagd worden…
Ondertussen heeft de Hogeschool Gent Studentenraad de mede-organisatie van het VVS congres toegewezen gekregen. Het thema wordt dit jaar ‘diversiteit’. Het wordt nu samenwerken met VVS om er inhoudelijk en organisatorisch een boeiend congres van te maken. En dat zal het ongetwijfeld zijn! Het is in ieder geval een beloning voor de HGSR voor haar intensieve interne én externe werking!
Het laatste semester op HABE kan dus ingezet worden! Het belooft druk te worden. De masterproef komt in een tweede fase terecht: interviews met Vlaamse burgemeesters. Het wordt wat heen en weer hollen tussen interviews en nog een flink vakkenpakket er bovenop. Daarnaast zal ook de studentenparticipatie stilaan uit zijn winterslaap beginnen te ontwaken en belooft het ook daar weer een periode vol uitdagingen te worden.
Ondertussen is het Octopus-overleg van start gegaan. Leterme mocht het overleg plechtig openen, het applaus was alleszeggend. Er lijkt maar geen schot in die zaak te komen en 23 maart komt steeds dichterbij. Het ziet er momenteel niet echt goed uit, maar in politiek weet je natuurlijk nooit…
En ondertussen is het ook uit tussen Tom Boonen en zijn 16-jarig lief!
Studeren kost geld
“300 tot 450 euro”
De KULeuven maakte vandaag haar studie bekend omtrent de studiegebonden kosten van een bachelorstudent aan haar universiteit. Studiegebonden kosten zijn dan cursussen, handboeken, kopies, schrijfgerei, boekentassen, extra lesmateriaal en kosten voor papers, stages of excursies.
Uit een bevraging van 248 bachelorstudenten bleek dat die kosten jaarlijks gemiddeld mogen geraamd worden op 300 tot 450 euro. Voor studenten uit de eerste bachelor liggen die kosten vaak nog een stuk hoger. De Universiteit Gent kon natuurlijk niet achterblijven met zo’n studie en kwam uit op een gemiddelde van 367,50 euro.
Dat is toch alweer flink wat geld, zeker als je bekijkt welke kosten kunnen gedrukt worden. Bovendien, het blijft voor een student of sponsorende ouder niet bij die studiegebonden kosten. Het inschrijvingsgeld is er ook nog, alsook de huur van een kot en/of een treinabonnement.
VVS vraagt uitvoering verplichte studiekostenmeting
Het onderzoek van de KULeuven concentreert zich natuurlijk maar op 1 hoger onderwijsinstelling. Een instellingsoverschrijdend onderzoek, dus zowel voor universiteiten als hogescholen, is daarom meer dan gewenst. Het studiefinancieringsdecreet van 2004 verplichtte nochtans een vijfjaarlijkse studiekostenmeting. Niettemin dateert het laatste alweer van 2000 en was het gebaseerd op gegevens van 1998-1999, zegt VVS. De laatste jaren zijn de kosten voor studenten ongetwijfeld toegenomen. De gemiddelde moderne student kan bijvoorbeeld niet meer zonder computer met internetaansluiting. Bovendien wordt het dagelijks leven zeker niet goedkoper. Deze hogere financiële eisen vormen dan ook steeds meer een drempel voor ons ‘democratisch’ hoger onderwijs.
VVS pleit dus voor een nieuwe veralgemeende studiekostenmeting in het hoger onderwijs voor heel Vlaanderen. Deze dient er zo snel mogelijk te komen, zodat beurzen eventueel kunnen aangepast worden aan de stijgende studiekosten.
“Vernieuwde HGSR van start!”
De Hogeschool Gent Studentenraad onderging een grondige facelift. Nieuwe voorzitter (een HABE’er dan nog wel!), volledig nieuw bestuur, nieuwe promo-campagne, nieuwe website,… Er werden kosten noch moeite gespaard om de HGSR terug leven in te blazen.
Het nieuwe academiejaar is ondertussen ook voor de studentenvertegenwoordigers alweer bijna halfweg. Er stond al een algemene vergadering op het programma en ook het spaghettifestijn voor alle stuvers was een succes!
De werkgroepen binnen de HGSR draaien op volle toeren. Er is een werkgroep communicatie, ict, sociale voorzieningen en een werkgroep die de HGSR gaat vertegenwoordigen in de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS). De werkgroepen staan bovendien open voor iedereen. Wil je graag je zegje doen in BOX, het studentenmagazine van de Hogeschool Gent, wil je de computerspecialist uithangen, vind je dat de sociale voorzieningen beter kunnen of ben je de geboren politicus die het allemaal maar niets vind wat ze in Brussel beslissen? Surf naar www.hgsr.be en laat het ons weten!
HGSR betoogt mee in Brussel!
Wellicht heb je er al van gehoord: de Vlaamse studenten betogen in Brussel tegen het nieuwe financieringsdecreet voor het hoger onderwijs!
Betaal ook jij in de toekomst liever geen veelvoud van je inschrijvingsgeld als je wil verder studeren? Of wil je ook recht hebben op een herkansing in tweede zit? Kom dan op 6 december om 13u30 naar het station Brussel-Noord en betoog mee tegen het financieringsdecreet! Voor meer info kan je steeds terecht op www.hgsr.be of www.vvs.ac!
Piet Coopman – Vertegenwoordiger HABE
Bron: Beha-infokrant, december 2007
Nederlaag voor de Vlaamse student?
Donderdag trotseerden veel studenten letterlijk weer en wind om in Brussel te betogen tegen het financieringsdecreet. Of de betoging een succes kan genoemd worden valt te betwijfelen.
2500 aanwezige studenten volgens VVS, 1500 volgens de politie. Vanuit mijn eigen inschatting ben ik eerder geneigd de politie te geloven. Gezien de weersomstandigheden was de opkomst eigenlijk wel een succes, het was immers echt een hondenweer. Toch weerhield het niemand van de aanwezigen om met veel kabaal van het Noordstation richting Martelarenplein te trekken.
Of de betoging concrete resultaten heeft opgeleverd of zal opleveren valt te betwijfelen. Een dovemansgesprek, titelde De Standaard vrijdag. Meer kun je daar niet over zeggen. Minister Vandenbroucke had geen gehoor voor de eisen van de studenten. Blijkbaar hadden we het decreet niet goed gelezen. Enfin, elk zijn waarheid natuurlijk. Toch hadden de Vlaamse studenten een aantal terechte opmerkingen bij het decreet.
Met veel lawaai maakten we de tocht van Brussel-Noord naar het Martelarenplein. Waar iedereen de climax van de betoging verwachtte met keiharde en onderbouwde speeches werd het een complete afknapper. Sinterklaas was voor de gelegenheid de volksanimator op een klein podium. Een aantal sprekers brachten niet meer dan wat populaire slogans. De aanwezige studenten dropen met mondjesmaat af zonder een resultaat in de achterzak. Of de betoging nu eigenlijk gedaan was, wist niemand. Na afloop had ik wel een toespraak van de VVS-voorzitter verwacht. Organisationeel kon de betoging dus een stuk beter.
Wat minder dan honderd studenten van Hogeschool Gent keerden met de bus terug huiswaarts. Nat tot in de puntjes van de schoenen. Zonder resultaat maar mét een verkoudheid.

HGSR betoogt mee tegen financieringsdecreet
Morgen 6 december is er in Brussel de grote betoging tegen het financieringsdecreet. Afspraak om 13u30 aan het station Brussel-Noord. De betoging is een initiatief van VVS, samen met diverse vakbonden en studentenraden. Meer informatie omtrent de eisen, de betoging en het financieringsdecreet kun je terugvinden op www.vvs.ac/axie.
Ook de Hogeschool Gent Studentenraad zal van de partij zijn. Er worden een aantal bussen ingelegd om de verplaatsing naar Brussel te maken. Vertrek morgen om 12u stipt (je bent dus best iets vroeger aanwezig) aan de parking van het P-gebouw van de Campus Schoonmeersen.

Music Maniacs komt naar HoGent!
Komende woensdag 28 november (21u) organiseert de Hogeschool Gent Studentenraad een minifestival in het P-gebouw van de campus Schoonmeersen van Hogeschool Gent: Music Maniacs.
Met het quintet ‘Douce Ambiance’ in het voorprogramma biedt de HGSR-editie van Music Maniacs een kans aan jong Gents talent. Meer info op hun MySpace: http://www.myspace.com/douceambiancequintet
Met Kawada staat een band met een iets langere staat van dienst op het menu. Kurt Overberg, programmator van de Ancienne Belgique, omschreef Kawada ooit als volgt: “Kawada, waar Zita Swoon weer dEUS ontmoet? Klasse rock met live immense spanningsboog in de composities. Vraag maar aan The Frames!” Klinkt alleszins veelbelovend!
DJ Pinow sluit de avond af met de nodige beats!
Bovendien is het minifestival studentikozer dan ooit: Gratis inkom en pinten aan 1 €!!!
Studeren schaadt zin voor initiatief
BRUSSEL – Als het erom gaat studenten aan te zetten tot ondernemen, staan onze hogescholen en universiteiten internationaal op de laatste plaats.
‘Misschien hebben onze afgestudeerden het te goed? Wie een diploma hoger onderwijs op zak heeft, kan vaak dadelijk aan de slag. Veel bedrijven smeken om hooggeschoolden. Waarom zouden studenten dan een eigen zaak beginnen?’
Dat is volgens Koen Peeters een van de verklaringen waarom in ons land niet meer afgestudeerden een eigen zaak uit de grond stampen. Peeters is medewerker van Flanders DC, de Vlaamse organisatie voor ondernemingscreativiteit. Samen met de Vlerick-management school voerde Flanders DC onderzoek naar het ondernemerschap van studenten in de Belgische hogescholen en universiteiten. De resultaten werden gisteren bekendgemaakt.
Niet zozeer het economisch klimaat wordt daarin als verklaring voor het falende ondernemerschap naar voren geschoven. Ook onze hogescholen en universiteiten blijken geen positieve invloed te hebben. Nergens anders voelen de studenten zich door hun hogeschool of universiteit zo weinig gestimuleerd om een eigen zaak op te starten. Uit het onderzoek blijkt dat, van de dertien deelnemende landen, België en Vlaanderen helemaal onderaan bengelen. Daarmee scoren we slechter dan landen als Hongarije, Zwitserland, Nieuw-Zeeland en Frankrijk.
Nochtans hebben relatief veel studenten in de loop van hun studententijd wel de intentie ooit een eigen onderneming op te starten. Al zijn de meesten wel voorzichtig. Ze stellen voor om eerst een tijdje als werknemer aan de slag te gaan, en pas daarna een eigen initiatief te nemen.
‘Ons onderwijs is niet gericht op ondernemen’, aldus Koen Peeters. ‘Dat is in het hoger onderwijs zo, maar ook al voordien. Wanneer in klas een probleem wordt besproken, geeft de leraar maar één oplossing. Dat staat haaks op de creativiteit van de ondernemer.’
Daarmee bevestigt Peeters een onderzoek dat Vlerick vijf jaar geleden bij universiteitsstudenten uitvoerde. Daaruit bleek dat studenten uit het eerste jaar meer geneigd waren eigen initiatief te nemen dan de laatstejaars. Vooral aan de universiteiten blijkt dat zo. In de hogescholen is er over het algemeen meer gevoel voor ondernemerschap.
In vergelijking met andere landen zijn er bij ons ook weinig jongeren die tijdens hun studententijd al een eigen bedrijfje oprichten (2 procent, tegenover het internationaal gemiddelde van 3,2procent.
Pieter Lesaffer, De Standaard, 21 november 2007
VVS voert actie tegen financieringsdecreet
Op 1 januari 2008 moet het nieuwe financieringsdecreet voor het hoger onderwijs van kracht gaan. In november passeert het decreet het parlement om daar in december goedgekeurd te worden.
Het financieringsdecreet is alleminst studentvriendelijk en weinig democratisch. Het output- en resultaatgerichte karakter van de nieuwe financiering bedreigen de gelijke onderwijskansen alsook de kwaliteit van het hoger onderwijs. Ook de inschrijvingsgelden voor de aanvullende opleidingen zullen sterk stijgen. Jij betaalt toch ook liever geen veelvoud van je huidig inschrijvingsgeld als je wil verder studeren? Last but not least blijven ook de hogescholen structureel ondergefinancierd.
Het is dus hoog tijd dat VVS, de Vlaamse Vereniging van Studenten, in actie schiet. Het is een laatste kans om ons ongenoegen te tonen en andermaal de krachten te bundelen in de hoop het decreet alsnog terug te fluiten.
Wat zijn de eisen van de Vlaamse student?
-
tegen de uitholling van deliberaties en compensatie door het niet langer financieren van gedelibereerde studiepunten
-
tegen de verhoging van inschrijvingsgelden voor manama’s en banaba’s, en voor als je niet snel genoeg afstudeert
-
voor meer middelen voor het hoger onderwijs en een financiering naar behoeften 4. tegen de asociale en kwaliteitsbedreigende outputfinanciering (op basis van verworven studiepunten en diploma’s)
-
meer stimulansen voor gelijke kansen
-
geen schrapping van waardevolle opleidingen boven de hoofden van studenten en personeel
-
tegen een onderwijs/onderzoeksverhouding die kwaliteitsvol onderwijs aan de universiteiten bedreigt
-
neen aan de inhumane financiering voor de humane wetenschappen
-
stop de schrijnende onderfinanciering van de hogescholen 10. en tegen de verstikking van de kunstopleidingen
Time for action!
Op 6 december om 13u30 vertrekt er een betoging aan het Noordstation in Brussel. Het is belangrijk om daar massal aanwezig te zijn om onze eisen kracht bij te zetten. Want het financieringsdecreet zal iedere student treffen. Mobiliseer dus je vrienden en kom af naar Brussel!
Op 29 november is er ook in Gent een betoging. Waarom Hogeschool Gent daarvoor geen studenten wenst te mobiliseren lees je hier!
Initiatieven qua mobilisatie om meer HoGent-studenten naar Brussel te krijgen op 6 december lees je binnenkort op deze blog…







