Archief voor BOX / BEHA-info
Het leven in het post-HABE tijdperk
Ook in het post-HABE tijdperk zal ik proberen de pen regelmatig ter hand te nemen voor de redactie van Beha-info. Voor het novembernummer schreef ik een artikel over mijn eerste werkervaring. De elektronische versie van het krantje kun je hier terugvinden.
Mijn studentenjaren aan het departement HABE lijken soms al eeuwigheid voorbij. Toch denk ik er tijdens mijn prille werkervaring met weemoed aan terug. Het was een fantastische periode, maar ik sus me met de gedachte dat er aan ieder hoofdstuk in het leven positieve en minder positieve aspecten zijn. Zo ook met het studenten- en werkleven. Ik kijk dus met een brede glimlach terug op een afgesloten hoofdstuk, en kijk met een nóg bredere glimlach vooruit naar wat komen mag. Voor de sympathieke redactie van BeHa-info neem ik met veel plezier de pen ter hand en bericht ik jullie over mijn eerste werkervaring in het post-HABE tijdperk!
Een ommetje langs de VS
In 2008 studeerde ik af als bestuurskundige aan HABE. Ik verliet het departement niet meteen voor een eerste job, maar koos voor een totaal andere uitdaging. Samen met Korneel Warlop studeerde ik via het programma Complementaire Internationale Studie van de Hogeschool Gent aan Troy University in de Verenigde Staten. Er kruipt maanden voorbereiding in zo’n buitenlandse studie maar de ervaring was onschatbaar. Nog dagelijks denk ik terug aan de tien maanden in de Verenigde Staten. Voor een relaas van ons verblijf in de VS moet je even het archief van BeHa-info induiken, want vorig academiejaar penden we regelmatig een kort verslag van onze belevenissen neer. Voor zij die geïnteresseerd zijn in een buitenlandse studie via CIS heb ik maar één advies: doen! Laat je niet afschrikken door de administratieve rompslomp. Alles komt heus wel op zijn pootjes terecht en bovendien staat er wellicht een enthousiast en behulpzaam team op je te wachten in het buitenland (althans in Troy).
‘t Is crisis!
Na vier jaar bestuurskunde en tien maanden in de Verenigde Staten was het tijd voor een volgende stap. Bij de terugkomst in mei van dit jaar kondigde zich immers een nieuwe episode in het leven aan. Het studentenleven liet ik definitief achter me en ik stapte schoorvoetend het professionele leven in. De zoektocht schrikte me aanvankelijk toch wat af. De berichtgeving vanuit de arbeidsmarkt was voor werkzoekenden weinig hoopgevend: crisis, ontslagen, afvloeiingsplannen, herstructureringen,… Het beloofde dus een zware periode te worden. Toch had ik er veel zin in! Tegen de verwachtingen in verliep de zoektocht naar een job goed. Amper tien dagen na mijn terugkeer uit de VS kon ik aan de slag als coördinator brandweerhervorming bij WOBRA vzw (voluit het West-Vlaams opleidingscentrum voor brandweer-, reddings-, en ambulancediensten). Een mooi beloonde thesis over de brandweerhervorming was voor mij de gedroomde referentie en bijgevolg doorslaggevend bij de sollicitatie. Het is voor mij de geknipte eerste werkervaring: een zeer korte zoektocht naar een job, een jobinhoud waar ik al heel wat kennis over had, werkzaam in een klein team en heel toffe collega’s. Bovendien krijg ik de kans om met een diversiteit aan mensen te werken op een al even grote diversiteit van beleidsniveaus.
Brandweerhervorming: terug naar af?
Net nu de evaluaties van 10 jaar politiehervorming gepubliceerd worden is het tijd om ook de organisatie van de brandweerdiensten in België te hervormen. Hoewel de media-aandacht voor die laaste een stuk kleiner is dan voor de politiehervorming, is ze net zo belangrijk en ingrijpend. Net zoals de zaak Dutroux bij de politiehervorming, was er ook een groot incident nodig om de beleidsmensen wakker te schudden en warm te maken voor een brandweerhervorming. Wellicht herinnert u zich ook nog de verwoestende gasexplosie in Gellingen in 2004. Die ramp legde heel wat pijnpunten bloot in de werking en de organisatie van de brandweerdiensten: de coördinatie van de hulpverlening verliep niet vlot, de organisatie van de brandweerdiensten vertoonde hiaten en er was een onvoldoende kennis over de risico’s op het terrein. Het was de aanzet voor een grondig debat. Drie jaar later in 2007 werd een wettelijk kader gecreëerd voor de hervorming van de civiele vieligheidsdiensten. Nu, twee jaar na het wettelijk initiatief en al weer 5 jaar na de gasramp wordt het ook tijd voor een volledige omzetting in de praktijk. Sommige deelaspecten werden gerealiseerd, maar van een échte hervorming kon er geen sprake zijn zolang er geen brandweerzones met rechtspersoonlijkheid waren. Die overgang werd de laatste maanden intensief voorbereid en moet tegen eind december 2009 afgewerkt zijn. Wanneer de hervorming er effectief komt, is momenteel koffiedik kijken. De politiehervorming leert ons dat de hervorming van dergelijke institutie handenvol geld kost. En budgettair zijn het niet de meest rooskleurige tijden. Terwijl de hervorming van de civiele veiligheid nog een prioriteit was in de State of the Union van toenmalig premier Leterme in 2008, repte huidig premier Van Rompuy er met geen woord over in zijn toespraak… En dat was geen goed teken. Minister Turtelboom kondigde op de Dag van de Brandweer op 18 oktober aan dat er geen financiële middelen zijn om van start te gaan met de brandweerzones met rechtspersoonlijkheid. Een klap in het gezicht van de vele duizenden brandweermannen en -vrouwen in België die hoopten op een “grote” brandweerhervorming.
BeHa-info november: Onder de hoed van Uncle Sam
Historical! Deze keer mogen de superlatieven bovengehaald worden, want in november werd geschiedenis geschreven in de Verenigde Staten. Op 4 november 2008 werd Barack Obama verkozen tot 44ste president van de United States, en dat mag best wel een mijlpaal genoemd worden. Twee pas afgestuurde studenten Bestuurskunde maakten het van dichtbij mee. Het verslag van de maand november over onze belevenissen in de ‘US and A’ mag dus over niets anders gaan dan de Amerikaanse presidentsverkiezingen!
Once in a lifetime
Amerikaanse presidentsverkiezingen van dichtbij meemaken is een unieke kans. Bovendien beloofden het historische verkiezingen te worden. Barack Obama werd in de media de laatste dagen voor de verkiezingen onklopbaar geacht en John McCain leek geen schijn van kans meer te hebben. Inderdaad, Obama had een voorsprong uitgebouwd in de peilingen. Net omdat het slechts peilingen zijn en er wel wat vrees was voor een Bradley-effect in de stemhokjes moest er toch enigszins wat voorzichtigheid ingebouwd worden in het kamp van Obama.
In ieder geval, als bestuurskundigen mochten we de historische dag niet missen. Een les met verplichte aanwezigheid of mijn been in het gips kon ons niet op andere gedachten brengen.
Election Day!
Neen, verwacht hier niet dat we een verhaal uit de doeken doen over onze belevenissen tussen honderdduizend Obama-fans in Chicago. We zochten het iets dichter bij huis en konden Election Night meevolgen in Montgomery, de hoofdplaats van Alabama. Het hoofdkwartier van de Democratische partij verzamelde in het baseball stadion en volgde het binnenlopen van de resultaten op de voet. De spanning was uiteraard te snijden. Toch lieten de eerste resultaten het beste vermoeden, Obama leek af te stevenen op winst. Toen hij in een aantal zogenaamde swing states de strijd won van John McCain kregen we steeds meer zekerheid. Veel vroeger dan verwacht, om 11pm om iets preciezer te zijn, verscheen er op televisie het verlossende bericht: “Obama elected 44th president of the United States”. Een zucht van opluchting ging door de zaal en een feest barstte los. Vermoedelijk teveel onder de indruk van het historisch moment bleef het bij een bescheiden feest. De vreugde in het Democratische kamp was er natuurlijk niet minder door…
The aftermath
We studeren hier in de staat Alabama. Vroeger Democratisch, maar sinds een aantal decennia keihard Republikeins. John McCain won dan ook in Alabama. We kennen hier toch wel een aantal mensen die Republikeins zijn tot in hun kleine teen, dus waren we heel benieuwd naar hun reactie. Onze klasgenoot Alfredo kon het verlies van McCain wel relativeren, hij gaf toe dat Obama het helemaal verdiend had. Onze roommate Robert daarentegen, was minder opgezet. Hij kwam heel racistisch uit de hoek en zijn woorden verdienen het dan ook niet om hier herhaald te worden. Terecht, de reactie van Robert is slechts een opinie van één persoon. Maar geloof ons vrij, velen denken hier zoals hem. Na het enthousiasme van Election Night stonden we dus al snel met onze voeten terug op de grond.
High expectations
Obama legde in de verkiezingscampagne de lat hoog. Er worden dus hoge verwachtingen gesteld aan het ambtstermijn van de nieuwe president van de Verenigde Staten. De hoop op een nieuw tijdperk, een frisse wind in de mondiale dialoog, Amerika’s reputatie in de wereld herstellen,… Barack Obama symboliseert hoop, terwijl de huidige financieel-economische situatie er niet rooskleurig uitziet. Enerzijds zegt men dat Obama niet anders kan dan slagen aangezien president Bush er een zootje van gemaakt heeft. Anderzijds hoor je stemmen die zeggen dat hij niet anders kan dan falen omdat hij de verwachtingen zelf zo hoog heeft gesteld. De tijd zal het uitwijzen. In ieder geval, hij heeft de overwinning allerminst gestolen en Barack Obama verdient nu de kans om zich te bewijzen!
Wil je meer weten over onze avonturen in de Verenigde Staten? Neem dan geregeld eens een kijkje op onze blogs: http://pietcoopman.wordpress.com en http://www.korneelwarlop.be
BeHa-info oktober: Onder de hoed van Uncle Sam
Terwijl jullie, studenten van HABE, de start van het academiejaar aan het verwerken zijn, zitten wij al een tijdje langer met de neus in de boeken. Sinds twee maanden studeren twee kersvers afgestudeerde bestuurskundigen aan de andere kant van de grote plas, waar het academiejaar reeds in augustus is gestart. Twee maanden, een aantal orkanen en vele hersenspinsels later is het hoog tijd om HABE te informeren!
Op 6 augustus namen we afscheid van het Belgenland en zetten we koers richting Troy, een stadje met 14000 inwoners in de zuidelijke staat Alabama. Het academiejaar begon hier amper een week later dus hadden we weinig tijd om te bekomen van onze jetlag, te wennen aan het klimaat, de campus te verkennen en de administratie rond te krijgen.
Wennen aan het klimaat bleek niet zo vanzelfsprekend te zijn. Bij aankomst oversteeg het kwik hier ruimschoots de 30 graden en was de vochtigheid overweldigend. We mogen niet klagen, het prachtige weer zorgt hier ook steeds voor een zomer- en vakantiegevoel!
De campus van Troy University (www.troy.edu) is een stadje op zichzelf. In de veronderstelling dat dit nog een kleine campus is in vergelijking met vele andere Amerikaanse universiteiten is de infrastructuur top. Uitgebreide bibliotheek, eigen postkantoor, een eigen University Police, football-, baseball- en voetbalstadion, overdekt en openluchtzwembad, fitnesscenter,… allemaal op wandelafstand! De student is hier koning!
Alabama, The Heart of Dixie
Alabama speelde een centrale rol in de geschiedenis van “The South”. Zowel in de Civil War als in opzetten van de confederatie van zuidelijke staten. Alabama heeft bovendien allerminst een positieve reputatie. De strijd om burgerrechten was hier hevig en het duurde lang voor de segregatie werd afgeschaft. Rosa Parks en Martin Luther King doen in die context wel een belletje rinkelen. Net na de Amerikaanse Burgeroorlog halfweg de 19de eeuw werd hier overwegend op de Democratische partij gestemd, maar nu viert de Republikeinse partij hier hoogtij. Bovendien situeert de Yellowhammer State zich in de Bible Belt: de streng christelijke kerken vind je hier op iedere hoek van de straat.
We merken dan ook dat Alabama tot op heden nog de gevolgen draagt van die niet zo rooskleurige geschiedenis. Racisme tiert hier nog welig en is echt voelbaar. Het valt ook te merken dat er overwegend Republikeins wordt gestemd. Het uitdrukken van de Democratische voorkeur is hier bijna een taboe…
Amerika-centrisme
Iets wat ons vooral in de klasgroep is opgevallen is het Amerika-centrisme. De Amerikanen die we hier ontmoeten trekken zich niets aan van wat er zich in de rest van de wereld afspeelt en leven nog steeds in de opvatting dat de Verenigde Staten de enige wereldgrootmacht is. Nochtans weten we sinds 11 september 2001 wel beter. Toch lijken velen zich dat hier niet te beseffen, althans de studenten niet. Bepaalde mondiale thema’s, zoals de energie- en milieuproblematiek beroeren de gemiddelde Amerikaan hier niet. Steevast kom je uit Wal Mart met meer dan 10 plastic zakjes. En als wij ze vertellen dat ze in België bijna geen plastic zakjes meer geven in supermarkten, trekken ze grote ogen… Ogenschijnlijk een futiliteit, maar heel symbolisch.
We mogen ons evenwel niet laten verleiden te veralgemenen. Wellicht heerst in het noorden van de VS een andere mentaliteit…
In class…
De lessen vallen heel goed mee. We volgen in het eerste semester de vakken Public Policy, Government Budgeting en Foundations of Public Administration. Uiteraard is er in de leerstof een overlap met wat we reeds in België hebben gezien. Toch is het steeds interessant de Amerikaanse situatie en hun manier van kijken te leren kennen. Drie vakken volgen lijkt op het eerste zicht weinig, maar we hebben onze handen meer dan vol. Hier word je wekelijks bestookt met meerdere “article analysis”, “case studies” en “essay assignments”. Neem daar nog eens voor elk vak een groepswerk bij en bij twee vakken een individuele research paper en dan weet je dat we ons hier zeker niet vervelen!
Op ontdekking
Het is natuurlijk niet de bedoeling om onder de kerktoren van Troy te blijven hangen. Op tijd en stond nemen we onze tijd om meer van de Verenigde Staten te ontdekken. De kerstvakantie is dan ook het uitgelezen moment trips te maken. Zo staat er in december onder meer een reis langs de West Coast (Las Vegas, San Francisco en Los Angeles) op het programma, gaan we de steden in de dichte omgeving (Birmingham, New Orleans en Atlanta) verkennen en vieren we oudejaarsavond zoals het moet: op Times Square in New York!
BOX: “Congres VVS: Diversiteit in het Hoger Onderwijs”
Zaterdag 12 april 2008 verzamelde het kruim van de Vlaamse studentenvertegenwoordiging zich voor het jaarlijkse congres van de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS). Zo’n congres zet voor VVS de grote lijnen op lange termijn uit omtrent een thema in het hoger onderwijslandschap. Het congresthema was dit jaar “Diversiteit in het Hoger Onderwijs”. Plaats van gebeuren de Arteveldehogeschool Gent!
Diversiteit in het Hoger Onderwijs?
“Iedereen heeft recht op onderwijs van de allerhoogste kwaliteit, ongeacht zijn/haar afkomst, gender, seksuele geaardheid, culturele of etnische achtergrond, geloof of levensbeschouwelijke overtuiging,… én zonder financiële, materiële, socio-culturele en andere drempels.”
Het is een nobele doelstelling maar in de praktijk zijn er nog heel wat drempels die er voor zorgen dat bepaalde groepen moeilijk toegang vinden tot het hoger onderwijs. Spijtig, want diversiteit vormt ongetwijfeld een meerwaarde in onze maatschappij en dus ook in het onderwijs.
Diversiteitsdenken: meer dan een andere huidskleur
Het diversiteitsdenken wordt vaak verengd tot allochtoon-autochtoon of een uiterlijk kenmerk. Toch is het meer dan dat. Er zijn veel verschillende variabelen binnen het diversiteitsdenken: vrouwen en mannen, arm en rijk, holebi en hetero, mensen met of zonder functiebeperking, allochtoon en autochtoon,… Maar we kunnen het in het kader van onderwijs ook hebben over studenten met kortgeschoolde ouders, met een atypische vooropleiding, werkstudenten, studenten met een kind, …
Diversiteit is een thema waar je op verschillende niveaus kan mee omgaan. Binnen je eigen studentenbeweging, in je onderwijsinstelling, in het overheidsbeleid,… Die brede waaier aan niveaus waarin je met diversiteit kan omgaan illustreert meteen dat het een moeilijk te hanteren maatschappelijk thema is. Op kleine schaal kun je initiatieven nemen in je studentenraad of –beweging om bepaalde (kansen)groepen uit de maatschappij zich te laten vertegenwoordigen. Anderzijds is er een breder en allesomvattend beleidskader vanuit de onderwijsinstelling of de overheid nodig.
Diversiteitscharter: wondermiddel of lege doos?
Het hoogtepunt van de congresdag was de ondertekening van het “diversiteitscharter” door de aanwezige studentenraden, zelforganisaties en VVS zelf. Door het charter verklaren de ondertekenaars uit de brede studentenbeweging te streven naar een veelzijdig diversiteitsbeleid dat voor gelijke kansen zorgt voor alle kansengroepen bij de in-, door- en uitstroom van het hoger onderwijs.
Het charter bevat algemene verbintenissen en dat vond de Hogeschool Gent Studentenraad (HGSR) enigszins spijtig. De HGSR had liever concrete engagementen van VVS naar de studentenraden toe gezien omtrent vorming en begeleiding in het diversiteitsthema. Want pas na een goede vorming kunnen er gerichte acties ondernomen worden.
Omdat de HGSR erkend dat het charter een eerste stap kan zijn, om de constructieve houding van de HGSR binnen VVS te bestendigen en om het congres niet met een valse noot te laten eindigen heeft de HGSR het diversiteitscharter mee ondertekend.
Maar hopelijk blijft het charter niet bij een intentieverklaring maar zal er ook concreet actie ondernomen worden!
Minister Vandenbroucke sluit congresdag af
Vlaams minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke mocht de congresdag afsluiten. VVS bewoog hemel en aarde om de minister op haar programma van het congres te kunnen krijgen. Een datumwijziging van het congres zorgde er zelfs voor dat Hogeschool Gent de haar oorspronkelijk toegewezen medeorganisatie misliep. Met de acties en betogingen tegen het financieringsdecreet in het achterhoofd was het dan ook de ideale gelegenheid om beide partijen terug wat dichter bij elkaar te brengen.
De minister kwam op heel wat belangrijke thema’s terug in zijn speech: het financieringsdecreet, de democratiseringsgolf, het aanmoedigingsfonds, verschil in studentenvoorzieningen tussen hogeschool- en universiteitsstudenten,… Een mooie afsluiter van een dag diversiteitsdenken!
Wens je meer informatie omtrent VVS, haar congres of de toespraak van Minister Vandenbroucke? Surf naar:
“Vernieuwde HGSR van start!”
De Hogeschool Gent Studentenraad onderging een grondige facelift. Nieuwe voorzitter (een HABE’er dan nog wel!), volledig nieuw bestuur, nieuwe promo-campagne, nieuwe website,… Er werden kosten noch moeite gespaard om de HGSR terug leven in te blazen.
Het nieuwe academiejaar is ondertussen ook voor de studentenvertegenwoordigers alweer bijna halfweg. Er stond al een algemene vergadering op het programma en ook het spaghettifestijn voor alle stuvers was een succes!
De werkgroepen binnen de HGSR draaien op volle toeren. Er is een werkgroep communicatie, ict, sociale voorzieningen en een werkgroep die de HGSR gaat vertegenwoordigen in de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS). De werkgroepen staan bovendien open voor iedereen. Wil je graag je zegje doen in BOX, het studentenmagazine van de Hogeschool Gent, wil je de computerspecialist uithangen, vind je dat de sociale voorzieningen beter kunnen of ben je de geboren politicus die het allemaal maar niets vind wat ze in Brussel beslissen? Surf naar www.hgsr.be en laat het ons weten!
HGSR betoogt mee in Brussel!
Wellicht heb je er al van gehoord: de Vlaamse studenten betogen in Brussel tegen het nieuwe financieringsdecreet voor het hoger onderwijs!
Betaal ook jij in de toekomst liever geen veelvoud van je inschrijvingsgeld als je wil verder studeren? Of wil je ook recht hebben op een herkansing in tweede zit? Kom dan op 6 december om 13u30 naar het station Brussel-Noord en betoog mee tegen het financieringsdecreet! Voor meer info kan je steeds terecht op www.hgsr.be of www.vvs.ac!
Piet Coopman – Vertegenwoordiger HABE
Bron: Beha-infokrant, december 2007
HABE’er wordt voorzitter HGSR
Op de algemene vergadering van 3 mei werd er in opvolging van Pieter Vercammen een nieuwe voorzitter voor de HGSR aangeduid. HABE’er Korneel Warlop werd door de vergadering unaniem verkozen. Wij vroegen hem naar zijn intenties.
Korneel, eerst en vooral proficiat. Waarom heb je je eigenlijk kandidaat gesteld?
Dit jaar zetelde ik reeds in heel wat raden en daar voelde ik me, veelal door hun specifieke aard, vaak geremd door het gebrek aan langetermijnvisie ten behoeve van de studenten. De HGSR biedt mij niet alleen de kans om alle studenten van de Hogeschool Gent te vertegenwoordigen maar om ze tevens een stukje de weg te wijzen. Ik ben vereerd dat ze in me geloven en zal er alles aan doen om daarin te slagen.
Op welke punten moet er dan verandering komen?
Eerst en vooral denk ik dat we de interne werking weer moeten optimaliseren. De stuvers van de verschillende departementen moeten we wakker schudden en hen bij onze werking betrekken. Dat was dit jaar niet het geval. Daarnaast moeten we ook dringend wat doen aan onze bekendheid bij de studenten zelf, want wees nu eerlijk; hoeveel studenten zouden weten dat de HGSR bestaat?! Ook aan onze VVS-werking, de vrouwvriendelijkheid, het informaticabeleid en de ondersteuning aan de departementale studentenraden wil ik iets veranderen. Er is nog héél veel werk en oh zo weinig tijd. (lacht)
Houdt het voorzitterschap van de HGSR dan in dat je FACTOR verlaat?
Ja, toch zeker als voorzitter. Er zal van mij een zekere objectiviteit gevraagd worden, hetgeen ik niet meer dan normaal vind. Ik zal evenwel nog geregeld de FACTOR-vergaderingen bijwonen maar dan wel als geïnteresseerd student. Tenslotte ben en blijf ik van HABE!
Ik zou het geloven! Om af te sluiten; wat vind je zelf je mooiste verwezenlijking als stuver?
Op het departement ongetwijfeld de oprichting van FACTOR, hetgeen natuurlijk een sterk staaltje ploegwerk was. Via deze weg wil ik iedereen daarvoor nog eens van harte bedanken. Wat betreft de hogeschool heb ik er voor gezorgd dat alle HoGent-studenten straks in september gratis naar Student Kick Off kunnen gaan. Een gratis dagfestival om het academiejaar mee in te zetten…meer moet dat toch niet zijn?!
(met dank aan Myriam De Bruyne om het interview in mijn plaats af te nemen)
VVS Congres in Mechelen
Zaterdag 31 maart 2007 vond het congres van de Vlaamse Vereniging van Studenten plaats. Het congres is inhoudelijk het belangrijkste orgaan van VVS dat minstens jaarlijks samenkomt. Op die bijeenkomst discussiëren de studenten over een ‘hot topic’. De bevindingen vormen dan de basis voor de langetermijnvisie van VVS over dat onderwerp. Op zo’n congres worden alle bij VVS aangesloten studentenraden uitgenodigd.
Dit jaar was het thema “onderwijs en economie”. Natuurlijk mocht de HGSR niet ontbreken op het congres. De dag startte in Mechelen om 8u30. Na de verwelkoming werden we toegesproken door Ann Demeulemeester, voorzitter van de Vlaamse onderwijsraad. Daarna werden we opgedeeld in vier werkgroepen: ‘Vermarkting van het onderzoek’, ‘Mc Onderwijs’, ‘Moeder – waarom studeren wij?’, en ‘Stagelief- en leed’. De delegatie van de HGSR splitste zich mooi op zodat we in iedere werkgroep vertegenwoordigd waren.Over de middag was er een debat tussen André Oosterlinck, ere-rector van de KULeuven, Lieven Desmet van VOKA en Hans Plancke, voorzitter van VVS.Na een welverdiende lunch werd er verder gediscussieerd in de werkgroepen. Per groep werd er uiteindelijk een tekst gemaakt met standpunten. Die werden dan nog eens voorgesteld en bediscussieerd in een plenaire zitting. De definitieve standpunten werden tekstueel nog wat bijgewerkt en zullen worden voorgelegd op de volgende algemene vergadering van 14 mei.
Het congres eindigde ’s avonds omstreeks 21u30: een vermoeiende maar zeer leerrijke dag voor een studentenvertegenwoordiger!
HGSR’s Corner maart
In de januari-editie van BeHa-info stond te lezen dat de HABE-delegatie in de HGSR het probleem van de vakevaluaties had aangekaart… Door de bevragingsmoeheid bij de studenten en het slechte tijdstip op het einde van het semester schoten deze evaluaties immers compleet hun doel voorbij.
Onze opmerking is blijkbaar niet in dovemans oren gevallen: op de vergadering in februari van de HGSR kregen we te horen dat er binnen de Hogeschool een ‘commissie bevragingen’ werd opgericht. Deze commissie zal zich buigen over een herziening van de vakevaluaties, waardoor ze weer een bruikbaar instrument moeten worden.
De voorzitter van de HGSR wist ons te zeggen dat deze commissie er vooral gekomen is door de impuls van onze HABE-vertegenwoordigers binnen de HGSR!
Een meer dan geslaagd initiatief dus!
Hommeles binnen studentenbeweging
Op 18 december staat in De Standaard te lezen dat de Vlaamse Vereniging van Studenten (VVS) door steeds meer studentenvertegenwoordigers in vraag gesteld wordt.
‘Niet alleen stapt Loko, de studentenraad aan de KU Leuven uit de VVS, ook de studentenvertegenwoordigers van de VUB stuurden op 17 december een mededeling rond om hun wantrouwen te uiten over de werking van de studentenkoepel. Er zou ook onvrede zijn bij de studenten van de Hogeschool Gent. En eerder al werd de Gentse studentenvertegenwoordiger Stijn Baert uit de organisatie gezet. Hij had de VVS onder meer incompetentie verweten’.
De Leuvense en Brusselse studenten verwoordden hun motieven iets diplomatischer, maar uiteindelijk zit er in hun reacties eenzelfde lijn. VVS krijgt het verwijt te weinig rekening te houden met de studenten uit de algemene vergadering. De stafmedewerkers en de raad van bestuur zouden geen inspraak dulden, en zelfs beslissingen nemen die haaks staan op de belangen van de studenten. VVS betreurt het besluit van Loko, en wijt het aan een discussie over levensbeschouwing.
Piet Coopman en Peter D’hondt van HGSR’s zien het als volgt: ‘HGSR was niet te spreken over het feit dat ze als één van de dissidenten in de hele discussie werd aanzien. Daarop werd prompt een persbericht gestuurd naar VVS en haar leden waarin de Algemene Vergadering van de HGSR liet weten dat ze nooit overwogen heeft om uit VVS te stappen, alsook dat de HGSR de beslissing van LOKO betreurt om dat wel te doen. De Hogeschool Gent blijft in ieder geval constructief meewerken in VVS!’
HGSR’s Corner januari
Op donderdag 30 november 2006 vond de tweede algemene vergadering van de Hogeschool Gent StudentenRaad plaats. Het was meteen de eerste onder een nieuwe voorzitter. Ietwat onwennig, wat volkomen te begrijpen valt, leidde hij zijn eerste vergadering.
De HABE-fractie was weer goed vertegenwoordigd met drie studenten. En die lieten van zich horen, of wat had je gedacht. Op de eerste algemene vergadering van de studentenraad van HABE, noem ons vanaf nu maar FACTOR, werden namelijk een aantal problemen naar voor gebracht die de ganse Hogeschool aanbelangen. De problemen met de Dokeossite (studenten krijgen soms verkeerde vakken op hun curriculum) werden aangekaart, alsook de “bevragingsmoeheid” van de studenten bij de vakevaluaties. Want er wordt wel degelijk rekening gehouden met de bolletjes die u gretig inkleurt op het einde van ieder semester!
Dus, denk na wanneer je eind dit semester weer je creativiteit loslaat op die evaluaties!
Zoals je ziet, de stem van HABE studenten wordt wel degelijk vertegenwoordigd! Voel je je aangesproken, kom dan gerust eens langs op een volgende vergadering van FACTOR!
