Op 7 juli was het eindelijk zover, Jenna kwam naar België op bezoek! We hadden elkaar ondertussen al meer dan een maand niet meer gezien dus was dat wel een spannende maar blijde gebeurtenis! Aangezien het Jenna’s eerste reis naar Europa was moesten we, naast het genieten van elkaars gezelschap natuurlijk, ruim de tijd nemen om de toerist uit te hangen en een aantal citytrips te maken. Een mogelijk verlanglijstje van Jenna zou wellicht veel meer bevatten dan mogelijk was in amper twee weken tijd, maar toch hebben we veel kunnen zien. Brugge, Brussel, de Belgische kust én een avondje Gentse Feesten. Bovendien namen we ook de tijd om vier dagen naar Parijs te gaan!

Ondertussen zijn we al een aantal weekjes verder, maar toch wilde ik jullie de foto’s niet onthouden. Klik op de eerste foto om beeldmateriaal te zien van Jenna’s verblijf in België en op de tweede foto voor het beeldmateriaal van ons bezoek aan Parijs!

Jenna visits Belgium

Parijs

Ondertussen ben ik al meer dan een maand terug in België. In die periode was het windstil op mijn blog. En dat heeft zo zijn redenen. Sinds ik terug op Belgische bodem vertoef, is alles vliegensvlug gegaan. Een complete nieuwe wending in het leven dus…

Het studentenleven ligt ondertussen definitief achter me. Op 21 mei keerde ik terug uit de VS, op 25 stond een sollicitatie op het programma en op 1 juni kon ik al aan de slag. En ik moet toegeven, dat was een hele snelle en bruuske omschakeling. Ik moest helemaal terug gewoon worden aan het leven thuis. Ik had toch immers 10 maanden in een ander land geleefd op een studentenkamer op campus. Bovendien moest ik er al snel een ander werkritme op na houden. Het moet gezegd, het werkritme in Troy was niet ondraaglijk hoog. Nu is dat toch heel anders. U hoort het al, echt weinig tijd om te langzaam te “adapteren” aan mijn “gewoon” leven was er niet. Enerzijds was dat dus niet makkelijk, anderzijds ben ik heel blij dat ik zo snel aan het werk kan. Want vele vrienden hebben het toch moeilijk om een geschikte job te vinden. Dus ben ik dolgelukkig dat ik vanaf 1 juni centjes kon verdienen! Niet alleen ben ik tevreden centjes verdien, ik ben ook tevreden over het inhoudelijke van de job. Ik kon aan de slag als Coördinator Brandweerhervorming voor het provinciebestuur van West-Vlaanderen. De job sluit volledig aan op mijn thesiswerk, en dat was ook de bedoeling als startjob. Voorlopig gaat het om een tijdelijke opdracht tot 31 december 2009. U hoort het al, ik ben een tevreden mens!

En bovendien heb ik prachtige vooruitzichten! Op 7 juli, dinsdag dus, komt Jenna naar België (voor zij die niet mee zijn in het verhaal, Jenna is mijn Amerikaanse vriendin). Ze komt voor twee weken op bezoek. Tripjes naar Nederland (voor de poolparty/reünie van een aantal Europese kompanen in Troy), 4 dagjes Parijs en een aantal Belgische steden staan op het programma! We kijken er beiden natuurlijk heel erg naar uit!

Stof genoeg dus voor een nieuwe blogpost in de komende weken! Tot dan!

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier nog wat geschreven heb. Dat komt in ieder geval niet doordat er weinig te beleven valt… Het academiejaar loopt op z’n einde, het einde van de studententijd in Gent komt angstwekkend dichterbij en het zijn tegelijk ook drukke tijden voor de studentenvertegenwoordigers.

Het academiejaar is aan zijn laatste weken bezig en er moet nog een berg werk verzet worden. De deadlines voor het indienen van enkele papers zijn eigenlijk dichterbij dan dat we willen toegeven. En dan is er nog de masterproef. Het is een totaal nieuw onderwerp – hervorming van de civiele veiligheidsdiensten nvdr – waarover bitterweinig, eigenlijk geen, wetenschappelijke literatuur beschikbaar is. Dat maakt het alleen maar moeilijker natuurlijk. Maar vanuit bestuurskundig oogpunt zitten er een aantal interessante zaken in. Ik ben dus tevreden met het resultaat tot nu toe, maar het had ook wat meer mogen zijn. En die gedachte leeft bij veel van mijn medestudenten. Voor de zoveelste keer zijn we de proefkonijnen van de nieuwe BaMa-structuur, wat zich ook laat voelen in de afhandeling van de masterproeven. Ook de studentenvertegenwoordiging beleeft drukke tijden. Afgelopen week iedere dag wel ergens een vergadering. En op het einde van een jaar moet er overal nog vanalles gebeuren. Voorzittersverkiezingen staan voor de deur, opvolging naar volgend jaar toe moet verzekerd worden,…

Het einde van het masterjaar is in zicht, en dat betekent meteen ook het einde van de Gentse studententijd. Verdorie! Naast het schoolwerk moet er dus ook nog tijd gevonden worden om gepast afscheid te nemen van de studententijd. Maar dat doen we hoor… Toch zal ik het ongelooflijk missen. Dat vrije, onbezonnen leven van een student in Gent. Maar goed, terwijl vele medestudenten reeds volop solliciteren of zelfs al een job te pakken hebben, kan ik ook wel zeggen dat het studentenleven nog niet helemaal voorbij is. Het Amerikaanse avontuur komt immers dichterbij, het vertrek is gepland voor de eerste week van augustus. Alle administratie begint in orde te geraken. Gisteren werd onze verblijfplaats gekozen voor het eerste semester in Troy. Ik besef het ook nog niet helemaal denk ik. Een volledig jaar van huis, weg van de vertrouwde omgeving. Maar ik ben klaar om de uitdaging aan te gaan en tonnen ervaring op de doen. Het verlangen groeit!

Afgelopen week stapte Hugo Claus uit het leven. Hij was moe. Een moedige beslissing als je het mij vraagt. Persoon, oeuvre en euthanasiekwestie waren vorige week voorpaginanieuws. En dat zinde Kardinaal Danneels niet: “Door zomaar uit het leven te stappen omzeil je het probleem van lijden en dood.” Omzeilen is volgens hem geen heldendaad.

En euthanasie is inderdaad geen heldendaad. Maar Hugo Claus wilde ook helemaal geen heldendaad stellen. Neen, hij vond dat hij genoeg had geleden en wilde het toneel met opgeheven hoofd verlaten. Blij met het leven dat hij had gekregen, even blij met de mogelijkheid die hij nog had om zelf weg te gaan wanneer hij het wou. Is het dan God die wil dat zijn mensen ondraaglijke pijn voelen en lijden? Ik weet het niet. Ik hoop in ieder geval van niet.

Enkele weken gelden deed Marcel Engelborghs hetzelfde als Hugo Claus. Eruit stappen. Volledig volgens plan. Tot in de puntjes voorbereid, alles zelf geregeld. Telefacts bracht de laatste momenten van Engelborghs in beeld. Tot het moment dat de zelf bestelde taxi hem afzette voor het ziekenhuis. Aangrijpend, maar ik heb met veel respect gekeken.

Wanneer je ongeneeslijk ziek bent en oordeelt dat het genoeg is geweest en zelf kunt kiezen wanneer je weggaat, mooier kan dat toch niet zijn. Een dag uitpikken en vanaf dan nog eens alles doen wat je je ganse leven graag deed. Dat favoriete snoepje kopen. Het biertje op café drinken dat je altijd drinkt. Kopen wat je altijd koopt. Lachen met de dingen waarmee je altijd lacht.

De Standaard heeft er hier een forumtopic van gemaakt!

Nu de examenresultaten van het eerste semester bekend zijn – overal geslaagd trouwens - overmant mij voor het eerst het besef dat de weg naar het diploma een laatste afslag heeft genomen. Slechts enkele maanden scheiden er ons nog van het afstuderen. Maar als ik terugkijk op de laaste vier jaar, kan ik dat met de brede glimlach doen. Het was een fantastische tijd. Hard gewerkt om te staan waar ik nu sta met het nodige evenwicht tussen feest en studie, een boel nieuwe mensen leren kennen, nieuwe vrienden voor het leven gemaakt, mezelf (her)ontdekt,…

Toch is dit ook slechts een tussenstap in wat nog moet komen. Terwijl ik gisteren met grote verbazing een leeftijdsgenoot en jeugdvriend met zijn trouwfoto in de krant opmerkte, heerste er ook een gevoel dat ik nog nergens sta. Terwijl de jeugdvriend al meedraait in de dagelijkse sleur, iedere dag zijn werkuren klopt, plichtsbewust zijn taken als echtgenoot uitvoert en misschien al plannen maakt over een uitgebreidere kroost mag ik nog gaan en staan waar ik wil, doen wat ik wil, niet doen wat ik niet wil, mijn kater uitzweten de vrijdagmorgen en zo veel meer…

En uiteindelijk ben ik dan ook wel blij dat ik nog nergens sta. Er is een zee van tijd in het mensenleven om vastgeroest te raken in alles wat je doet.

Het moet eigenlijk allemaal nog beginnen.

VRT Nieuws nieuwe stijl. Maandag lanceerde de nieuwsredactie van de VRT haar nieuwe design. Alle journaals werden in een nieuw kleedje gestoken. Persoonlijk vind ik het resultaat voor de journaals wel geslaagd. Dat blauwe van het laatavondjournaal doet soms wel wat pijn aan mijn slaperige ogen maar goed…

Maar wat dan van hun nieuwe website www.deredactie.be… Het onderliggende idee lijkt me wel ok. Het nieuws interactiever mét meer beelden en mét constante update in een dynamische omgeving meteen op het internet zwieren. De uitvoering is iets anders. De ooit zo overzichtelijke website van VRTNieuws.net is helemaal van de kaart geveegd en er is een onoverzichtelijke en trage website met een hoog VTM-gehalte in de plaats gekomen.

Vele favorieten van het betere webdesign vinden de vernieuwing ook maar niets. De actie “red de redactie” wil hier iets aan doen. Met de-red-actie.be willen ze naar hun eigen zeggen bewijzen dat het in Vlaanderen beter kan. Reacties stromen daar blijkbaar binnen en ze waren vandaag ook reeds in diverse media.

Eens kijken of ze bij de VRT nieuwsredactie naar hun gebruikers luisteren…

2008 is van start gegaan. Hopelijk heeft iedereen de overgang van 2007 naar 2008 goed gevierd, begint de kater stilaan te verdwijnen en kan er reeds uitgekeken worden naar wat 2008 brengt.

Voor mij wordt het alleszins een jaar vol uitdagingen. Om te beginnen studeer ik af. Eerlijk gezegd had ik het nooit durven hopen toen ik aan de opleiding begon… De vier jaar die in sneltreinvaart voorbijgesneld zijn waren echt fantastisch!

Maar de tijd om te neuzen in de vacatures en duchtig te gaan solliciteren is voor mij nog niet aangebroken. Als alles volgens plan verloopt steek ik begin augustus ‘de grote plas’ over om een aanvullende opleiding te volgen in Amerika. Een tijdje geleden kon je hier al wat lezen omtrent de eerste ruwe plannen. Maar nu wordt het hoog tijd om tot actie over te gaan. Laat die bergen paperassen maar komen! Ik ben klaar om de uitdaging aan te gaan! Uiteraard zullen jullie alles hier vanop de eerste rij kunnen meemaken met diverse reisverslagen en tonnen fotomateriaal.

2008 wordt dus ongetwijfeld een boeiend en leerrijk jaar vol avontuur! Laat alles maar komen!

Bij deze wens ik voor 2008 iedereen graag veel succes in alles jullie zullen doen!

Ook op deze blog is het duidelijk komkommertijd. Het is dan ook een periode van absoluut niets doen. Of toch zeer weinig, meer dan wat sporten in aanloop naar het nieuwe voetbalseizoen en thuis wat klusjes opknappen gebeurt er niet… Er volgt nog een vakantiejob maar dan gaan we er ongetwijfeld weer tegen aan. Uiteraard zal je dat ook op deze blog kunnen volgen. Er kondigt zich immers een groot ‘project’ aan volgend academiejaar: de masterproef. Dinsdag kregen we reeds een informatieve mail zodat we ons zeker niet in slaap zouden laten wiegen… In augustus zal ik dan ook duchtig op zoek gaan naar informatie en reeds de fundamenten leggen van een (hopelijk) goede masterproef.

Ook het voetbalseizoen gaat komende dinsdag van start. Het wordt al mijn 15de voetbalseizoen, als ik de tel goed heb bijgehouden, en mijn vierde voor WS Zarren. Hopelijk kan ik me dit jaar nóg beter manifesteren bij de “grote mannen”, ik wordt straks immers zelf een jaartje ouder… Maar het moet vooral terug een seizoen vol voetbalvreugde en amusement worden!

To be continued…